و كسانى كه شرك ورزيدند گفتند :
اگر خدا مىخواست ، نمىتوانستيم نه ما و نه پدرانمان هيچ معبودى را جز او بپرستيم ، و نيز اگر خدا مىخواست ، نمىتوانستيم چيزى را جز آنچه او حرام كرده است حرام بشمريم ؛ پس همهء اينها به ارادهء خداست . كسانى هم كه پيش از آنان بودند همينگونه رفتار كردند و با همين توجيه با پيامبران به مخالفت برخاستند . با اين حال ، آيا بر پيامبران وظيفهاى جز ابلاغ رسالت بهطور آشكار هست ؟ ( 35 )
و قطعا ، در ميان هرامّتى پيامبرى برانيگيختيم با اين پيام كه : خدا را بپرستيد و از هرمعبودى جز او دورى گزينيد . پس از ميان هرامّتى كسانى بودند كه خدا آنان را هدايت كرد و از ميان آنان كسانى نيز بودند كه گمراهى برايشان ثابت گشت .
پس اى مشركان ، در زمين گردش كنيد و بنگريد فرجام كسانى كه پيامبران را دروغگو شمردند چگونه بوده است ؟ ( 36 )
اى پيامبر ، اگر هم بر هدايت آنان حرصورزى بىثمر است ، زيرا هدايت به دست خداست و خدا كسانى را كه گمراه كرده است هدايت نمىكند و آنان براى رهايى از گمراهى خود ياورانى نخواهند داشت . ( 37 )
آنان با سختترين سوگندهايشان به خدا سوگند خوردند كه خدا كسانى را كه مىميرند برنمىانگيزد . چنين نيست ، اين سخنى نادرست است . خداوند رستاخيز را وعده داده و برپايى آن را بر خود لازم شمرده است ، ولى بيشتر مردم اين حقيقت را نمىدانند . ( 38 )
آرى ، خداوند رستاخيز را برپا مىدارد تا اعمال و عقايدى را كه مردم در آن اختلاف داشتند برايشان آشكار سازد و كافران بدانند كه دروغ مىگفتند . ( 39 )
جز اين نيست كه وقتى ما چيزى را اراده مىكنيم ، سخن ما در مورد آن اين است كه به آن مىگوييم : باش ، و آن موجود مىشود . ( 40 )
و كسانى كه پس از آنكه در راه خدا مورد ستم قرار گيرند براى جلب خشنودى خدا هجرت كنند تا در جامعهاى خداپرست و عدالتخواه درآيند يا خود بر پايهء عدل و داد جامعهاى خداپرست تشكيل دهند ، قطعا آنان را در دنيا در سرزمينى نيكو جاى مىدهيم و بىگمان پاداش آخرت بزرگتر است . اى كاش مىدانستند . ( 41 )
همان مهاجرانى كه بر دشوارىهاى راه خدا شكيبايند و بر پروردگارشان توكّل مىكنند . ( 42 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 271
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص٢٧١