تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 272

مساهمون:

ص٢٧٢
و پيش از تو نيز جز مردانى را كه به آنان وحى مىكرديم به رسالت نفرستاديم . اگر نمىدانيد ، از پژوهشگران كتاب‌هاى آسمانى بپرسيد تا دريابيد كه پيامبران مبعوث نشده‌اند كه نظام هستى را دگرگون سازند و اختيار را از انسان‌ها سلب كنند . ( 43 ) ما پيامبران را با دلايل آشكار و كتاب‌هاى آسمانى فرستاديم ، و اين قرآن را كه وسيلهء يادآورى است به سوى تو نازل كرديم ، تا براى مردم آنچه را كه به سوى آنان نازل شده است بيان كنى ، و باشد كه دربارهء تو و محيط زندگى تو بينديشند و دريابند كه قرآن ساخته و پرداختهء تو نيست . ( 44 ) آيا باوجود اين‌همه دلايل روشن كه بر حقّانيّت رسالت پيامبران وجود دارد ، باز هم كسانى كه حيله‌كنان مرتكب كارهاى ناروا مىشوند ايمنند از اين‌كه خداوند زمين را بشكافد و آنان را در آن فروبرد ، يا عذاب از جايى كه تصوّرش را نمىكنند به سراغشان آيد ؟ ( 45 ) يا خدا آنان را در حال برخوردارى از نعمت‌هاى گوناگون به عذاب فروگيرد ؟ چرا كه نمىتوانند خدا را ناتوان كنند و از حكم او بگريزند . ( 46 ) يا آنان را دچار عذابى كند كه از آن بترسند و به توبه روى آورند ؟ به يقين ، پروردگار شما رئوف و مهربان است . ( 47 ) آيا به چيزهايى كه خدا آفريده است ننگريسته‌اند كه سايه‌هاى آنها از جهت راست و از جهات چپ پديدار مىگردند و مىچرخند ، در حالىكه خدا را سجده مىكنند و در برابر او خاضعند ؟ ( 48 ) و همهء جنبندگانى كه در آسمان‌ها و زمين‌اند فقط در برابر خدا خاضعند و براى او سجده مىكنند و فرشتگان نيز به درگاه او سجده مىبرند و در برابر او خاضعند و هرگز گردنكشى نمىكنند . ( 49 ) آنان از مقام پروردگارشان مىترسند ، زيرا به خوبى دريافته‌اند كه او بر آنان چيره است ؛ ازاين‌رو آنچه فرمان مىيابند انجام مىدهند . ( 50 ) و خدا فرموده است : دو معبود براى خود مگيريد كه يكى آفريدگار هستى باشد و ديگرى تدبيركنندهء امور ؛ جز اين نيست كه او خدايى يگانه است كه تدبير و آفرينش ، هردو از آن اوست . پس تنها از من بترسيد و تنها مرا پرستش كنيد . ( 51 ) و آنچه در آسمان‌ها و زمين است از آن اوست و دين نيز پيوسته از آن اوست و هيچ‌كس حق ندارد دينى بياورد . پس آيا از غير او پروا مىكنيد و جز او را مىپرستيد ؟ ( 52 ) هر نعمتى كه داريد از جانب خداست ، زيرا آفرينش كار اوست و شما اين را به خوبى مىدانيد ؛ وانگهى چون گزندى به شما رسد ، فقط به او روى مىآوريد و به درگاه او تضرّع مىكنيد . ( 53 ) و چون آن گزند را از شما بر طرف كند ، گروهى از شما ، بىآن‌كه انتظار رود ، براى پروردگارشان شريكانى مىپندارند . ( 54 )