گرفتارىهاى زندگى و كارهاى روزمرّه عذرى موجه براى ترك جهاد نيست ؛ بنابراين وقتى به جهاد فراخوانده مىشويد ، خواه سبكبار باشيد يا گرانبار ، بايد روانه شويد و با مال و جانتان در راه خدا پيكار كنيد . اين براى شما بهتر است اگر بدانيد . ( 41 )
اگر چشمانداز جهادى كه مردم را بدان فراخواندى غنيمتى نزديك و در دسترس و سفرى آسان و كوتاه بود منافقان در پى تو مىآمدند ، ولى راه تا معركهء تبوك بر آنان دور و دراز آمد و آن را دشوار ديدند و در آن شركت نكردند و به زودى وقتى از اين غزوه بازگشتيد به خدا سوگند خواهند خورد كه اگر مىتوانستيم با شما خارج مىشديم . آنان با اين شيوهاى كه در پيش گرفتهاند ، خود را نابود مىكنند و خدا مىداند كه آنان قطعا دروغگويند . ( 42 )
خدا بر تو ببخشايد ، چرا به آنان رخصت دادى كه در جهاد شركت نكنند ؟ اگر مىخواستى رخصت نمىدادى و سزاوارتر آن بود كه چنين مىكردى تا بدينوسيله آنان را مىآزمودى تا كسانى كه راست گفتهاند براى تو معلوم شوند و دروغگويان را بشناسى . ( 43 )
كسانى كه واقعا به خدا و روز واپسين ايمان آوردهاند ، از تو براى ترك جهاد با مال و جان خود رخصت نمىطلبند ، زيرا آنان اهل تقوا هستند و به ضرورت جهاد آگاهى دارند و خدا هم به تقواپيشگان داناست . ( 44 )
تنها كسانى كه به خدا و روز واپسين ايمان ندارند و دلهايشان به شك آلوده است و همواره در شك خود سرگردانند ، از تو اجازه مىخواهند كه رهسپار ميدان جهاد نشوند . ( 45 )
آنان خواستار جهاد نيستند ، اگر خواستار آن بودند سازوبرگى براى آن فراهم مىآوردند ، و خدا هم بسيج آنان را خوش نداشت و به كيفر نفاقشان رغبت به جهاد را از آنان سلب كرد و آنها را از اين كار بازداشت و مؤمنان را از خطر آنان رهانيد و از درونشان به آنان ندا داده شد كه با خانهنشينان همنشين باشيد . ( 46 )
اگر در ميان شما رهسپار ميدان جهاد مىشدند ، جز بر تباهى و تشويش خاطر شما نمىافزودند و به سرعت ميان شما فساد و آشوب به پا مىكردند و تفرقه و اختلاف شما را مىخواستند ، و در ميان شما كسانى هستند كه به سخنان آنها گوش مىسپارند و خواستههايشان را اجابت مىكنند ، و خداوند به ستمكاران داناست . ( 47 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 194
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص١٩٤