اى پيامبر ، مبادا فراوانى اموال و فرزندان منافقان تو را مجذوب كند ؛ جز اين نيست كه خدا مىخواهد به وسيلهء اينها در زندگى دنيا عذابشان كند و در حالىكه كافرند جانشان برآيد . ( 55 )
آنان به خدا سوگند مىخورند كه از شما مؤمنانند ، در حالى كه ايمان ندارند و از شما نيستند ، بلكه مردمى هستند كه مىترسند و پريشانخاطرند . ( 56 )
اگر پناهگاه يا نهانگاههايى يا راهى باريك براى گريز بجويند ، [ از شما ] روى برتافته شتابان به سوى آن مىروند و هيچ چيز آنان را باز نمىگرداند . ( 57 )
برخى از اين منافقان كسانىاند كه [ از روى خودخواهى ] دربارهء تقسيم صدقات بر تو ايراد مىگيرند . پس اگر از صدقات به آنان داده شود راضى مىشوند ، ناگهان به خشم مىآيند . ( 58 )
اى كاش آنچه را خدا به آنان داد و پيامبرش به آنان پرداخت با رضايت مىگرفتند و مىگفتند :
خدا ما را بس است ، ما اميد آن داريم كه خدا از فضل خود به ما دهد و پيامبرش نيز به فرمان او به ما عطا كند ، چرا كه ما به فضل خدا دل بستهايم . ( 59 )
بر همهء مسلمانان روا نيست كه از زكات واجب بهرهمند شوند تا اگر به عدّهاى داده نشد شكايت كنند ؛ زكات تنها به مستمندان و درماندگان و عاملان گمارده شده بر آن و مخالفانى كه با هدف گرايش به اسلام يا يارى دادن مسلمانان از آنان دلجويى مىشود اختصاص دارد ، و نيز در راه آزادى بردگان و پرداخت وام كسانى كه از پرداخت آن ناتوانند و در راه خدا و [ تأمين توشه و مركب ] مسافرى كه در راه مانده است هزينه مىشود . اين موارد هشتگانه براى مصرف زكات از جانب خدا مقرّر شده و قابل تغيير نيست ، و خدا دانا و كارهايش همه از روى حكمت است . ( 60 )
و برخى از منافقان كسانىاند كه پيامبر را آزار مىدهند و مىگويند : او گوش است و به آنچه به وى مىگويند گوش فرامىدهد . بگو : گوش فرادادن او به سخن شما و اينكه شما را راستگو مىداند براى شما بهتر است . آنچه را خدا مىگويد باور مىكند و آنچه را مؤمنان مىگويند ، به سود آنان مىپذيرد و آنان را در سخنانشان دروغگو نمىشمرد و براى كسانى از شما مسلمانان كه حقيقتا ايمان آوردهاند مايهء رحمت است ، و كسانى كه پيامبر خدا را آزار مىرسانند براى آنان عذابى دردناك خواهد بود . ( 61 )
ترجمه قرآن كريم بر اساس الميزان ( فارسى ) — صفحة 196
مساهمون: سيد محمد رضا صفوى
ص١٩٦