فرزندان خويش جنگيدند و به بركت وجود او پيروز شدند ، آنان كه محبت او را به صورت تجارتى كه ضررى به آن راه ندارد به آغوش كشيدند ، آنان كه چون به دامن پيامبر چسبيدند ، از اقوامشان دورى گزيدند و چون در سايه قرب پيامبر سكونت كردند ، اقربايشان طردشان نمودند ، بار خدايا پاداش آنچه را كه براى تو و در راه تو از دست دادهاند فراموش نفرما و در مقابل آنان كه مردم را به دين تو گرد آوردند و براى رضاى تو پيامبرت را در دعوت مردم به سويت همراهى كردند از رضا و خشنوديت خوشنودشان فرما و در عوض آنان كه در راه تو از ديار خويش هجرت گزيده و زندگى سخت را بر زندگى راحت اختيار نمودند از نيكوترين اجر و عالىترين پاداش برخوردارشان فرما . « 1 »
عقيدهء شيعه در محدوده كتاب و سنت :
اين بود نمونهاى از عقيده شيعه دربارهء صحابه و اين است دوستى و محبت شيعه نسبت به صحابه و ياران رسول خدا صلى الله عليه و آله .
ولى با وجود اين دوستى و محبت ، شيعه معتقد است كه صحبت و ديدار پيامبر صلى الله عليه و آله در عين اينكه بزرگترين فضيلت و بالاترين افتخار است ، اما به تنهايى نمىتواند موجب عدالت يا دليل مصونيت از گناه و معصيت شود ؛ بلكه آنچه كه عامل سعادت و نجات از عذاب قيامت است عقيده و ايمان و عمل به قرآن و سنت است و لذا صحابه نيز مانند ساير مسلمانان مىباشند و در ميان آنان افراد عادل و متعهد وجود دارد كه قسمت مهم و خيل عظيمى از صحابه را در بر مىگيرد و در ميان صحابه گروه دومى
هامش
( 1 ) . اللهم واصحاب محمد خاصه الذين احسنوا الصحابه والذين ابلوا البلاء الحسن فى نصره وكانفوه واسرعوا الى وفادته وسابقوا الى دعوته واستجابوا له حيث اسمعهم حجة رسالاته وفارقوا الازواج والاولاد فى اظهار كلمته وقاتلوا الاباء والابناء فى تثبيت نبوته وانتصروا به و من كانوا منطوين على محبته يرجون تجارة لن تبور فى مودته والذين هجرتهم العشائر اذا تعلقوا بعروته وانتفت منهم القرابات اذ سكنوا فى ظل قرابته فلا تنس لهم اللهم ما تركوا لك وفيك وارضهم من رضوانك وبما حاشوا الخلق عليك وكانوا مع رسولك دعاة لك اليك واشكرهم على هجرهم فيك ديار قومهم وخروجهم من سعة المعاش الى ضيقه و من كثرت فى اعزاز دينك من مظلومهم . . . صحيفه سجاديه ، دعاى چهارم .