2 . ذكر كامل سند تا معصوم جز در موارد اندك : كلينى رحمه الله اسناد روايات را در متن كتاب - جز در موارد نادر - به صورت كامل نقد كرده است . به اين معنا كه سند با ذكر يك يا چند تن از مشايخ كلينى آغاز مىشود و به نام معصوم ختم مىگردد . بر خلاف ديگر كتب اربعه كه جهت متصل ساختن تعدادى از اسناد كتاب ، لازم است به بخش پايانى كتاب به نام « مشيخه » مراجعه شود .
3 . ذكر طرق مختلف براى يك روايت : ذكر طرق مختلف براى يك روايت براى رساندن حديث به مرحلهء استفاضه يا شهرت مؤثر است ، مرحوم كلينى در چنين مواردى :
- اگر سند به كلى متفاوت باشد پس از نقل حديث ، سند ديگر را نيز ذكر و از لفظ « مثله » استفاده مىكند . مانند :
عِدَّةٌ مِنْ أصْحابنا عَنْ أحْمَدَ بْنِ مُحَمَّد عَنْ عَلِى بْنِ الْحَكمِ عَنْ سُلَيمانَ الْفَرَّاءِ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أبِى جَعْفَرٍ عليه السلام فِى الصَّائِمِ ، يكتَحِلُ ؟ قَالَ لابَأسَ بِهِ ، لَيسَ بِطَعَامٍ وَ لأشَرَابٍ .
عَلِىُّ بْنُ إبْراهِيمَ عَنْ أبِيهِ عَنِ ابْنِ أبِى عُمَيرٍ عَنْ سُلَيمانَ الْفَرَّاءِ عَنْ غَيرِ وَاحِدٍ
شناخت نامهء كلينى و الكافى ( فارسى ) — صفحة 399
مساهمون: محمد قنبرى
ص٣٩٩