فصل دويم در بيان آنچه بر روزهدار واجب است كه اجتناب از آنها بكند
و آنها بر سه قسماند ؛ زيرا كه يا امورى هستند كه روزه را مطلقا باطل مىكنند - خواه سنّتى و خواه واجبى - و علاوه بر اين ، هرگاه در روزهء ماه مبارك رمضان يا نذر معيّن به عمل آورد ، باعث قضا و كفّاره نيز مىشوند .
يا امورى هستند كه روزه را مطلقا باطل مىكنند و در روزهء واجبى باعث قضاى تنها مىشوند ، نه كفّاره .
يا امورى هستند كه روزه را باطل نمىكنند ، امّا بر روزهدار حرام است كردن آنها .
قسم اول
يعنى امورى كه روزه را باطل مىكنند و علاوه بر اين ، باعث قضا و كفّاره نيز مىشود ، هفت چيز است :
اول و دويم : خوردن و آشاميدن
و خلافى نيست در اينكه خوردن و آشاميدن چيزى كه متعارف است خوردن و آشاميدن آن ، مانند طعام و آب ميوهها و گوشت ، هرگاه به طريق متعارف بخورد ،