هر يك به تنهايى به حدّ نصاب برسد .
مسألهء هفتم :
هرگاه كسى گوسفندى داشته باشد كه به حدّ نصاب رسيده باشد و چند سال بر او بگذرد و زكات آن را ندهد ، پس اگر اين قدر باشد كه اگر سال اول زكات آن را مىداد از حدّ نصاب كمتر مىشد ، همين زكات يك سال بر او واجب است و بيشتر واجب نيست . و اگر اين قدر باشد كه سال اول كمتر نمىشد ، امّا اگر هر سال مىداد از حدّ نصاب كمتر مىشد ، بايد زكات آن را تا سالى كه در آن سال هرگاه زكات آن را مىداد ، كمتر از نصاب مىشد ، بدهد و در سال بعد از آن ، زكات واجب نيست . مثلا هرگاه كسى چهل گوسفند داشته باشد و ده سال زكات آن را نداده باشد ، بايد همين يك سال را زكات بدهد و هرگاه چهل و يك گوسفند داشته باشد ، دو سال را زكات بدهد و هرگاه چهل و پنج گوسفند داشته باشد ، بايد شش سال را زكات بدهد ، و همچنين .
و هرگاه اين قدر گوسفند داشته باشد كه به نصاب دويم يا سيم يا بالاتر رسيده باشد و چند سال زكات آن را ندهد ، پس اگر اين قدر باشد كه هرگاه مىداد در سال اول از آن نصاب كمتر مىشد ، بايد يك سال زكات آن نصاب را بدهد و به جهت سالهاى ديگر زكات نصاب پيش از آن را بدهد .
و اگر اين قدر باشد كه هرگاه زكات آن را مىداد در سال اول از آن نصاب كمتر نمىشد ، امّا در يكى از آن سالها كمتر مىشد ، بايد به قدر آن سالى كه كمتر مىشد ، زكات آن را از قرار آن نصاب بدهد و بعد از آن را از قرار نصاب پيش از آن بدهد .
مثلا هرگاه كسى صد و بيست و يك يا صد و بيست و دو گوسفند داشته باشد ، پنج سال زكات آن را نداده باشد ، بايد شش گوسفند زكات بدهد ، دو تا به جهت سال اول و چهار تا به جهت چهار سال ديگر . و هرگاه صد و بيست و پنج گوسفند داشته باشد ، بايد هشت گوسفند زكات بدهد ، شش تا به جهت سه سال اول و دو تا به جهت دو سال آخر . و همچنين است حكم هر چه بالا رود .
مسألهء هشتم :
شكّى نيست كه در طلا و نقره و غلّات زكات آن را لازم نيست كه