اقوى . و كفّاره در آن نيز تخصيص دارد به جماع كردن ، همچنان كه مذكور شد « 1 » .
هشتم : كفّارهء مخالفت نذر ، بنا بر اقوى . و كفّارهء آن كفّارهء مخالفت قسم است ، همچنان كه سابق بر اين مذكور شد .
و مخفى نماند كه بعضى گفتهاند : كه هرگاه زنى در مصيبت ، موى [ سر ] خود را بكند ، يا روى خود را بخراشد ، به نحوى كه خون شود ، يا مردى جامه خود را در مرگ فرزند خود ، يا زن خود چاك كند ، بايد كفّارهء مخالفت قسم را بدهد « 2 » . و روايتى نيز بر اين مضمون وارد شده است « 3 » ، و ليكن ضعيف است . و واجب بودن اين كفّاره بر حقير معلوم نيست و ظاهر آن است كه سنّت است ، همچنان كه بعضى از علماء گفتهاند « 4 » .
و امّا قسم سيم ، يعنى آنكه روزه در آن واجب است تخييرا
، با اينكه مخيّر است ميان روزه و غير آن و هر يك را كه بكند مخيّر است [ و ] كفايت مىكند ، پس در سه موضع است :
اول : كفّارهء آنكه در روز ماه رمضان افطار كند ، يا يكى از چيزهائى كه باعث كفّاره مىشود به عمل آورد .
و كفّارهء آن - همچنان كه گذشت « 5 » - آن است كه يك بنده آزاد كند ، يا شصت مسكين را طعام بدهد ، يا دو ماه پىدرپى روزه بگيرد .
دوم : كفّارهء سر تراشيدن در حالت احرام .
و كفّارهء آن يك گوسفند است ، يا سه روز روزه ، يا اطعام ده مسكين .
سيم : كفّارهء مخالفت كردن عهد ، بنا بر اقوى .
هامش
( 1 ) . ر . ك : ص 133 ، مسألهء چهارم .
( 2 ) . زاد المعاد ، خاتمهء كفارات ، دهم .
( 3 ) . تهذيب الأحكام 8 : 325 / 1207 .
( 4 ) . فخر المحقّقين در ايضاح الفوائد 4 : 82 .
( 5 ) . ر . ك : ص 131 ، مسألهء اوّل .