كفّارهء آن ، آن است كه يك بنده آزاد كند و اگر عاجز باشد و قدرت نداشته باشد ، دو ماه متوالى روزه بگيرد و اگر بر آن نيز قدرت نداشته باشد ، شصت مسكين را طعام بدهد .
دويم : كفّارهء افطار كردن در روزهء قضاى ماه رمضان بعد از ظهر . و دانستى كه كفّارهء آن ، آن است كه ده مسكين را طعام بدهد و اگر قدرت نداشته باشد ، سه روز روزه بگيرد « 1 » .
سيم : كفّارهء مخالفت قسم است ، به اينكه قسم خورده به اسماء مقدّسهء خدا بر كردن فعلى كه تركش رجحان نداشته باشد ، يا نكردن فعلى كه فعلش رجحان نداشته باشد و مخالفت آن قسم نمايد .
و كفّارهاش آن است كه يك بنده آزاد كند ، يا ده مسكين را جامه بپوشاند ، يا ده مسكين را طعام دهد و اگر از هر سه عاجز شود ، سه روز پياپى روزه بگيرد .
چهارم : كفّارهء ظهار ، كه كسى به زن خود بگويد : « أنت عليّ كظهر امّي » و شرايط آن نيز موجود باشد ، به تفصيلى كه در مقام خود مذكور است . پس اگر خواهد جماع كند بايد كفّاره بدهد .
و كفّارهء آن ، آن است كه يك بنده آزاد كند و اگر عاجز شود ، دو ماه پىدرپى روزه بگيرد ، و اگر از آن نيز عاجز باشد ، شصت مسكين را نيز اطعام كند .
پنجم : كفّارهء كوچ كردن از عرفات پيش از غروب ، عمدا .
و كفّارهء آن ، آن است كه يك شتر نحر كند ، و اگر عاجز شود ، هيجده روز روزه بگيرد . و تفصيل اين را در رسالهء حج بيان كردهايم .
ششم : در جزاء صيد و در حال احرام . و در آن خلاف است و تفصيل آن مناسب اين مقام نيست و در كتاب حج مذكور است .
هفتم : كفّارهء جماع كردن در اعتكاف . و آن نيز بعينه مثل كفّارهء ظهار ، است بنا بر
هامش
( 1 ) . ر . ك : ص 132 ، مسألهء دوّم .