بايد يك نوبت آب بر آن بريزند و بيفشرند و بعد از آن ، باز آب بريزند و نوبت ديگر بيفشرند . و بعضى « 1 » گفتهاند : افشردن اول كافى است ، و بعضى « 2 » گفتهاند : افشردن دوم كافى است و اين اقوى است ، و اگر چه احوط آن است كه دو نوبت فشردن ، به نحوى كه مذكور شد ، به عمل آيد « 3 » . و اگر در آب كر يا جارى بشويند ، فشردن لازم نيست بدون شبهه ، بلكه مجرّد فرو بردن در آن با ازالهء عين نجاست كافى است .
مسألهء سيم :
زنى كه مربّيهء طفل باشد - خواه پسر يا دختر و خواه يكى يا بيشتر - و يك جامه بيشتر نداشته يا چند جامه داشته باشد كه محتاج باشد جهت سرما يا غير آن كه همهء آنها را يكدفعه بپوشد ، در اين صورت كافى است كه شبانه روزى يك نوبت آن جامه را بشويد و بعد از آن ، هر بولى كه آن طفل در آن جامه كند ، تا شبانه روز تمام شود معفو است و به آن نماز مىتواند كرد . و آن چه معفو است ، همين بول او است كه به جامهء آن زن رسيده باشد ، پس اگر به بدن او برسد ، ازالهء آن از براى هر نمازى واجب است . و همچنين اگر غايط او به جامهء او برسد ، ازالهء آن در وقت هر نمازى لازم است .
و آن چه يك نوبت واجب است ، غسل است كه شستن است ؛ يعنى به نحوى آب بر آن ريزد كه جارى شود و بنابر مشهور بيفشرد . و مجرّد صبّ ، يعنى رسانيدن آب به جميع محل نجس ، بدون سيلان و جارى شدن و فشردن ، كافى نيست ، و اگر چه آن بول بول پسر شيرخوار باشد . و سنّت است كه آن يك نوبت ، در آخر روز باشد كه چهار نماز را با طهارت در يابد . و ظاهر آن است كه يك نوبت شستن جامه كافى باشد از براى « خصى » ، يعنى كسى كه بيضه او را كشيده باشند يا بريده باشند و پىدرپى بول او بيايد و نتواند خود را ضبط كند .
مسألهء چهارم :
هرگاه بدن و مانند آن از اجسام صلبه نجس شود ، در تطهير آن به آب قليل ، دست ماليدن لازم نيست ، هرگاه ازالهء عين نجاست بدون آن بشود . و هرگاه
هامش
( 1 ) . من لا يحضره الفقيه 1 : 40 ؛ نهاية الإحكام 1 : 277 .
( 2 ) . المعتبر 1 : 435 ؛ جامع المقاصد 1 : 173 .
( 3 ) . احوط آن است كه در اين صورت نيز فشرده شود . ( احمد )