شود ؛ يعنى دو آب بر آن ريخته شود . و بعضى « 1 » را اعتقاد آن است كه هر چيزى كه مشتبه به جامه و بدن است ، چون سنگ و چوب و بعضى فرشها و ظروف ، در حكم جامه و بدن است كه هرگاه به بول نجس شده باشد ، بايد دو نوبت شسته شود . و اين احوط است و اگر چه نظر به دليل ، يك نوبت كافى است و در دو نوبت ، فاصلهء حسى شرط است و انفصال تقديرى كافى نيست ؛ يعنى بايد يك نوبت آب بريزند و دست نگاه دارند كه فاصله بشود ، پس نوبت ديگر آب بريزند . و يك آب ريختن كافى نيست و اگر چه زمان آن به قدر زمان دو نوبت آب ريختن و فاصلهء ميان آنها [ طول ] بكشد .
و اگر در آب كر يا جارى بشويند ، تعدد لازم نيست « 2 » و يك نوبت به آب فرو بردن كافى است ؛ به شرطى كه ازالهء عين نجاست بشود . و در غير بول از نجاسات ، يك نوبت آب ريختن كافى است ؛ به شرطى كه ازالهء عين نجاست بشود و اگر ازاله نشود ، تعدد لازم است ؛ به قدرى كه ازاله به عمل آيد . و اين حكم در غير ظرف است ، و در ظروف بعضى مواضع است كه تعدّد لازم است ، هم چنان كه بيايد .
مسألهء دوم :
در بول طفل شيرخواره ، « عصر » يعنى فشردن لازم نيست ، بلكه همين مجرّد ريختن آب كافى است ؛ هم چنان كه مذكور شد ، و در غير آن از اقسام نجاسات ، خواه بول باشد يا نجاستى ديگر ، مشهور ميان مجتهدين آن است كه اگر به جامه يا هر چه نجاست در آن نفوذ كند برسد ، فشردن واجب است ، هرگاه ممكن باشد . و ظاهر از ادله آن است كه فشردن لازم نباشد ، هرگاه ازالهء عين بدون آن بشود .
بلى ، هرگاه ازالهء عين ، موقوف بر آن باشد ، شبهه [ اى ] در وجوب آن نيست . و احتياط آن است كه فشردن ترك نشود . پس اگر جامه و مانند آن از نجاستى نجس شود كه يك نوبت بايد شسته شود ، يعنى غير بول از انواع نجاسات ، بايد يك نوبت آب بر آن بريزند و بيفشرند . و اگر از نجاستى نجس شود كه دو نوبت بايد شسته شود چون بول ،
هامش
( 1 ) . جامع المقاصد 1 : 173 ؛ ذخيرة المعاد : 162 ؛ الحدائق الناضرة 5 : 363 .
( 2 ) . شكى نيست كه هرگاه در آب جارى شسته شود ، تعدد لازم نيست ، اما احوط آن است كه اگر در آب كرّ غير جارى شسته شود ، دو نوبت شسته شود . ( احمد )