و اگر قدر معفو از خون با نجاستى ديگر ملاقات كند ، از عفو بيرون مىرود . و اگر ملاقات با مايع طاهر كند ، اگر هر دو با هم به قدر درهم برسند ، باز از عفو بيرون مىرود « 1 » و اگر كمتر از آن باشد ، بر عفو باقى خواهد بود .
و اگر در خونى شك باشد كه آيا خون طاهر است يا خون نجس ، اقوى طهارت آن است . و اگر شك باشد در اين كه به قدر معفو است يا زياده از آن ، ظاهر آن است كه معفو باشد .
مسألهء پنجم :
هر چه به تنهايى عورت را نپوشاند ، مانند بند زير جامه و بند چاقشور و كلاه و عرقچين و جوراب و مسح و كفش و امثال اينها ، در نماز معفو است و حرجى در آن نيست ؛ خواه لباس يا جامه بر آن صادق آيد - يعنى از اجناس پوشيدنى باشد - يا نه و خواه بالفعل آن را پوشيده باشند يا نه ، بلكه بر داشته باشند . و آن چه پوشيدنى نباشد و در عرف آن را جامه و لباس نگويند ، نجاست آن معفو است و اگر چه توان عورت را به آن پوشانيد ، مانند بعضى از علفها و برگها .
و جايز است نماز با شيشه يا كوزهاى كه در آن نجاست باشد ، بنابر اقوى . و همچنين جايز است در نماز ، برداشتن طفل و حيوان حرام گوشت كه پاك باشد . و حق آن است كه عمامه هرگاه نجس باشد ، نماز با آن جايز نيست ؛ زيرا كه لباس بر آن صادق است و ساتر عورت نيز هست . بلى ، هرگاه كوچك باشد به حدى كه عورت را نپوشاند ، نماز با آن مانعى ندارد .
و كسى كه شراب يا ميته خورده باشد و در شكم او باقى باشد ، در وقت نماز ، قى كردن آن لازم است . و بنابراين اگر قى نكند و نماز كند با وجود وسعت وقت ، نماز او باطل خواهد بود . و ظاهر اين حكم جارى است در هر حرامى كه كسى خورده باشد و در وقت نماز بر شكم او باقى باشد و التزام آن خالى از اشكالى نيست .
و اگر نعلين نجس باشد ، تطهير آن در وقت نماز سنّت است و بعضى « 2 » ، تطهير هر
هامش
( 1 ) . اظهر آن است كه اگر آن مايع طاهر ، با خون ، هر دو كمتر از درهم نيز باشند ، از عفو بيرون رود . ( احمد )
( 2 ) . النهاية : 54 ؛ غنية النزوع : 66 .