ديگر از بدن يا جامه برسد ، ازالهء آن واجب است و معفو نيست .
دوم ، هر خونى است كه كمتر از « درهم بغلى » باشد . و « درهم بغلى » به حسب وزن ، به قدر يك درهم و ثلث درهم معروف است و به حسب مساحت ، به قدر بند بالاى انگشت مهين است يا به قدر گودى است كه در ميان كف دست است . پس خونى كه كمتر از اين مقدار باشد ، نماز با آن صحيح است و ازالهء آن واجب نيست ، مگر آن كه خون حيض يا نفاس يا استحاضه يا خون سگ يا خوك يا كافر باشد ، كه ازالهء هر يك از اين شش خون از جامه و بدن واجب است و نماز با آن صحيح نيست و اگر چه كمتر از درهم بغلى باشد .
و هم چنان كه مذكور شد ، عفو در صورتى است كه خون كمتر از درهم بغلى باشد .
پس اگر به قدر درهم بغلى باشد ، معفو نيست و ازالهء آن واجب است ؛ هم چنان كه اگر زيادتر از آن باشد .
و هرگاه متفرق باشد در بدن يا در يك جامه يا در چند جامه يا در بدن و جامه هر دو ، يعنى بعضى در بدن متفرق باشد و بعضى در جامه ، پس اگر به قدرى باشد كه مجموع آن ، يعنى همهء آن چه در بدن يا جامه يا جامهها يا بدن و جامه است به روى هم جمع شود ، كمتر از درهم باشد ، معفو است .
و اگر زيادتر از درهم يا به قدر درهم باشد ، معفو نيست و ازالهء آن واجب است . و اگر خون به هر دو روى جامه رسد ، پس اگر به هر طرفى على حده رسيده باشد ، يعنى از احدهما به ديگرى سرايت نكرده باشد ، در اين صورت دو خون خواهد بود و بايد هر دو را اعتبار نمود . يعنى اگر هر دو به قدر درهم باشد ، معفو نيست و اگر كمتر باشد ، معفو است . و اگر به هر طرفى على حده نرسيده باشد ، بلكه از يكى به ديگرى سرايت كرده باشد ، در اين صورت اكثر بر آناند كه دو خون نخواهد بود ، بلكه يك خون خواهد بود ؛ به اين معنا كه همين يك طرف اعتبار خواهد شد و طرف ديگر اسقاط مىشود . پس اگر همين يك طرف كمتر از درهم باشد ، معفو است و اگر به قدر درهم يا زيادتر باشد ، معفو نيست .
تحفه رضويه ( فارسى ) — صفحة 63
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٦٣