حدّ بلوغ نرسيده باشند ، نجساند . و اگر ديوانه شوند و در حين ديوانگى به حدّ بلوغ رسند ، باز نجساند . و ظروف كفّار و آن چه در دست ايشان است ، پاك است و حكم به نجاست آن نمىشود ، مگر اين كه بدانيم كه به رطوبت ، ملاقات با آنها كردهاند .
و اقوى در نظر فقير آن است كه عرق شتر جلّال ، يعنى نجاست خوار و عرق جنب از حرام نجس « 1 » است ؛ خواه آن جنب مرد باشد يا زن و خواه جنابت حرام از زنا باشد يا از لواط يا از وطى بهيمه يا از استمناء به دست باشد ، يا وطى با زوجهء خود باشد در ايّام حيض يا ظهار يا روزه .
و حق آن است كه سنّى و ساير طوايفى از اهل اسلام كه در امامت با ما مخالفت دارند پاكاند ، مگر آن كه قائل به امرى باشند كه خلاف ضرورى دين باشد . و همچنين ولد الزنا نيز پاك است . و شير دختر نيز پاك است و اعتبارى به مخالفت بعضى از مجتهدين « 2 » در آن مواضع نيست .
فصل دوم در بيان آن چه از نجاسات كه اجتناب از آن در نماز لازم است و آن چه اجتناب از آن در نماز لازم نيست ، بلكه عفو از آن شده
و در آن چند مسأله است :
مسألهء اول :
واجب است ازالهء نجاسات از جامه و بدن از براى نماز واجب و طواف واجب و از براى داخل شدن مساجد ؛ خواه آن نجاست متعدى باشد ، يعنى مسجدى را ملوّث كند يا نه ، بنابر اظهر . و همچنين واجب است ازالهء نجاسات از مصاحف و ضرايح معصومين عليهم السّلام . و همچنين واجب است ازالهء آن از ظروفى كه در
هامش
( 1 ) . در نجاست عرق جنب از حرام ، تأمّل است و اقوى آن است كه اجتناب مستحب است . ( احمد )
( 2 ) . علّامه در مختلف الشيعة 1 : 302 ، مسألهء 223 ، اين قول را از ابن جنيد نقل كرده و ابن ادريس در السرائر 1 :
357 حكم به كفر ولد الزنا نموده است .