آنها به مرده نجس است و بايد شسته شود .
مسألهء دوم : « انفحه » ، يعنى مايهء برّه و بزغالهء مرده پاك است و حلال است و مىتوان آن را به شير زد كه پنير شود . و حق آن است كه « انفحه » همين شيرى است كه استحاله يافته و بسته شده است و پوستى كه ظرف آن است ، داخل انفحه نيست . پس آن پوست نجس است و اگر چه شستن آن چه در جوف او است و با او ملاقات نموده است از مايه ، واجب نيست ؛ به اعتبار آن كه عفو شده است .
مسألهء سيم : تخمى كه در شكم مرغ مرده باشد پاك و حلال است ، به شرطى كه پوست بالا را پوشيده باشد . ليكن لازم است كه ظاهر آن شسته شود ؛ به اعتبار اين كه به ملاقات مرده ، نجس شده است . و اگر آن پوست هنوز به هم نرسيده باشد ، حرام و نجس است .
مسألهء چهارم : حق آن است كه شيرى كه در پستان حيوان مرده باقى مانده ، پاك است ، هرگاه زندهء آن حيوان پاك باشد . و اگر آن حيوان حلال گوشت باشد ، آن شير باقى مانده ، حلال نيز هست .
مسألهء پنجم : هر جزوى از حيوان كه حس داشته باشد ، هرگاه از زندهء آن بريده شود و يا كنده شود ، نجس است ؛ مگر اين كه از قبيل شورات و ثالول و پوستهاى نازك و كوچكى باشد كه از لب و غير آن از اعضا جدا مىشود ، كه اقوى طهارت آنها است . و هر جزئى از حيوان كه در اصل ، حيات در آن حلول كرده باشد و صاحب حس باشد ، ليكن با وجود اتصال آن به حيوان ، به جهت مرضى يا سببى ديگر ، حيات از آن زايل شده باشد و بىحس شده باشد ، به نحوى كه مرده باشد ، در طهارت و نجاست آن اشكال است . و ظاهر آن است كه در خصوص انسان حكم به طهارت بشود از براى دفع حرج .
مسألهء ششم : چند مرده از آدمى پاك است :
اول ، معصوم .
دوم ، كسى كه در راه خدا شهيد شده باشد .
تحفه رضويه ( فارسى ) — صفحة 56
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٥٦