تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفه رضويه ( فارسى ) — صفحة 577

مساهمون:

ص٥٧٧
متابعت كند . و چون امام به سجود رود و او باقى ركوع‌هاى خود را به جا آورد ، آنگاه به سجود رود . ) « 1 » و اين قول ، ضعيف است و دليلى ندارد .

مسألهء هشتم : هرگاه دو نماز آيات در يك وقت جمع شوند

، چون نماز كسوف و نماز ظلمت شديد يا مانند آن ، يا زلزله يا كسوف يا آيتى ديگر در يك وقت واقع شود ، در اين صورت اگر وقت ، گنجايش هر دو را داشته باشد ، مخير است كه هر يك را خواهد تقديم كند . و اگر وقت وسعت هر دو را نداشته باشد ، پس اگر يكى از آن دو زلزله باشد كه در مدت عمر توان آن را به جا آورد ، بايد ديگرى را تقديم نمود و اگر هر دو غير زلزله باشند ، چون كسوف و باد سرخ يا سياه و مانند آن ، ظاهر ، تقديم نماز كسوف است .

مسألهء نهم : اين نماز بر هر مكلفى واجب است

؛ خواه مرد باشد ؛ خواه زن و خواه آزاد باشد و خواه بنده و خواه حاضر باشد و خواه مسافر .

مقصد چهارم در بيان احكام نمازى كه به اجاره واجب شود

بدان كه اگر بر ذمهء شخصى نماز واجبى باشد ، واجب است كه وصيّت كند كه شخصى را اجاره كنند كه نمازهاى او را به نيّت قضا به جا آورد ؛ مگر در نمازهايى كه بر پسر بزرگ واجب است و او را پسرى باشد ، كه قضاى آن نمازها بر پسر است و احتياج به وصيّت نيست . بلى ، اگر وصيّت كند ، از پسر ساقط مىشود . و نمازى كه بر ذمهء پدر است و بر پسر واجب است هرگاه پسر بر آن مطلع نباشد ، بر پدر واجب است كه او را از آن مطلع سازد .
هامش
( 1 ) . در نسخهء « الف » موجود نيست .
تحفه رضويه ( فارسى ) — صفحة 577 | ملا محمد مهدي النراقي