سجود آن را با امام دريابد ، پس اگر متمكن شود كه پيش از آن كه امام از ركوع ركعت دوم فارغ شود ركوع و سجود را به جا آورد و به او ملحق شود ، بايد چنان كند و نمازش صحيح خواهد بود .
و اگر متمكن از آن نشود ، بلكه وقتى ملحق به آن تواند شد كه امام سر از ركوع ركعت دوم برداشته باشد يا داخل سجود ركعت دوم شده باشد كه مأموم ، محروم از دريافتن هر دو ركعت شده باشد و هيچ يك از دو ركعت را با امام درنيافته باشد ، ليكن در سجود آخر ملحق به او شده باشد ، بعضى « 1 » گفتهاند كه : در اين صورت نماز جمعه را در نيافته است ( بايد ظهر را به جا آورد ؛ يعنى عدول به ظهر كند و چهار ركعت را تمام كند ؛ زيرا كه نه ركوع اول را با امام دريافته است ) « 2 » و نه ركوع دوم را .
و بعضى « 3 » گفتهاند : چون ابتدا با امام داخل نماز شده بود و دو سجدهء آخر را هم با او دريافته است ، و اگر چه بعد از ركوع دوم رسيده باشد ، نماز جمعه [ را ] با او دريافته است . لهذا چون بعد از ركوع دوم به پيش نماز رسد ، بايد در باقىماندهء افعال ، او را متابعت كند و با او سلام دهد و نماز جمعهاش صحيح است . و گويا اين اقرب باشد .
مسألهء هشتم : هرگاه دو سجده اول را با امام درنيابد
و بعد از برخاستن امام به ركعت دوم ، آن را به جا آورد و پيش از فارغ شدن امام از ركوع دوم به او ملحق شود ، و باز به سبب ازدحام ، دو سجدهء دوم را نيز با او در نيابد و بعد از نشستن امام از براى تشهّد ، آن را به جا آورد و پيش از تسليم امام به او ملحق شود ، نماز جمعه را دريافته است و نمازش صحيح است .
مسألهء نهم : اگر ركوع ركعت دوم را با امام دريابد
و متمكن نشود كه سجود ركعت دوم را با او دريابد تا امام مشغول تشهّد شود ، پس اگر سجود به جا آورد و در تشهّد خود را به امام رساند ، نماز جمعه را درك كرده خواهد بود و اگر به امام نرسد تا از
هامش
( 1 ) . المعتبر 2 : 300 ؛ نهاية الإحكام 2 : 29 .
( 2 ) . در نسخهء « الف » موجود نيست .
( 3 ) . مدارك الأحكام 4 : 82 .