و از مستحبات روز جمعه ، به جا آوردن بيست ركعت نافلهء جمعه است به كيفيتى كه مذكور شد ؛ يعنى شش ركعت را بعد از طلوع آفتاب به اندك زمانى بگذارد و شش ركعت را بعد از آن به اندك زمانى و شش ركعت را پيش از زوال به اندك زمانى و دو ركعت را بعد از زوال . و جايز است كه هر وقت از روز جمعه كه خواهد ، اين بيست ركعت را بگذارد ، ليكن افضل آن است كه به نهج مذكور به جا آورد .
مقصد دوم در نماز عيدين ، يعنى عيد رمضان و عيد قربان
و در آن چند فصل است :
فصل اول : در بيان كيفيت تكليف به آن و در شروط آن
بدان كه اين نماز در زمان حضور امام عليه السّلام واجب عينى است بر جماعتى كه جمعه بر ايشان واجب است به شروط جمعه ، يعنى تحقق عدد كه پنج نفر باشد - بنابر اقوى - و جماعت و خطبتين و فاصله بودن يك فرسخ يا زياده در ما بين دو نماز . و كسانى كه نماز جمعه بر ايشان واجب نيست ، يعنى زن و مسافر و بنده و بيمار و كور و پير و عاجز و كسى كه از محل او تا موضع نماز بيشتر از دو فرسخ باشد ، نماز عيدين نيز بر ايشان واجب نيست .
اما در زمان غيبت چون اعظم شروط آن ، كه وجود امام باشد مفقود است ، لهذا واجب عينى نخواهد بود و وجوب تخييرى نيز در نماز عيدين معنا ندارد و احدى هم قايل به آن نشده است . پس اين نماز در زمان غيبت سنّت است كه به طريق جماعت يا انفراد گذارند ، و افضل آن است كه به جماعت كنند . و استحباب ثابت است از براى هر مكلّفى حتّى جماعتى كه از ايشان نماز جمعه ساقط است و وجوب اين نماز در وقت اجتماع شرايط وجوب ساقط است .