و آن چه مذكور شد ، يعنى انتفاء وجوب عينى و تخييرى نماز عيدين در زمان غيبت و سنّت بودن آن به طريق جماعت يا انفراد ، خلافى متعدّ به در آن نيست و جميع مشاهير فقها اتفاق بر آن دارند ، حتّى اكثر ايشانى كه نماز جمعه را در زمان غيبت واجب عينى مىدانند .
بلى ، بعضى « 1 » از طبقه متأخرين [ كه ] نماز جمعه را در زمان غيبت واجب عينى مىدانند بر آناند كه اين نماز نيز در زمان غيبت واجب است كه به جماعت بكنند و كسى كه نتواند به جماعت حاضر شود ، سنّت است كه تنها بكند .
و اصح ، قول مشهور است كه معمول به سلف و خلف شيعه بوده . و بنابراين مانعى ندارد كه چند نماز عيد در يك شهر ، بلكه در يك مسجد بشود ؛ زيرا كه فاصله بودن فرسخ و زياده در ميان دو نماز ، شرط وجوب است نه شرط استحباب .
فصل دوم : در كيفيت نماز عيدين
بدان كه نماز عيد دو ركعت است و در ركعت اول ، بعد از قرائت و قبل از ركوع ، پنج تكبير بگويد و بعد از هر تكبيرى يك قنوت بخواند . و هر دعايى در قنوت آن كافى است و قنوت مخصوص - بنابر اقوى - لازم نيست ، بلكه مستحب است . و بعد از پنج تكبير و پنج قنوت ، تكبير ششم كه تكبير ركوع است [ را ] به طريق استحباب بگويد و ركوع كند و بعد از ركوع ، دو سجده را به جا آورد و در ركعت دوم بعد از قرائت ، چهار تكبير بگويد و بعد از هر تكبيرى قنوتى بخواند ، آنگاه تكبير پنجم از جهت ركوع به طريق استحباب گويد و ركوع كند ، پس دو سجده و تشهّد و تسليم را به جا آورد .
و اگر به طريق جماعت كنند ، پيش نماز بعد از فارغ شدن از نماز ، دو خطبه بخواند به طريقى كه در نماز جمعه مذكور شد .
هامش
( 1 ) . مدارك الأحكام 4 : 97 .