مقصد سوم در نماز خوف و نماز شدّت خوف كه آن را « مطارده » گويند
و در آن دو فصل است :
فصل اول : در نماز خوف
بدان كه واجب است قصر نماز در حال خوف ؛ خواه در سفر باشد و خواه در حضر و خواه به جماعت گذارند و خواه به انفراد . و حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله مكرر نماز خوف را به جماعت گذارده . و به سه طريق اين نماز وارد شده : دو طريق در صورتى است كه اعدا در غير جهت قبله باشند ، و يك طريق در صورتى است كه اعدا در جهت قبله باشند .
و طريق اول از دو طريق كه مشروط است به بودن اعدا در غير جهت قبله ، مسمى است به ( « بطن النخل » ؛ زيرا كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله ابتدا اين طريق نماز را در موضعى گذارد كه مسمّى است به اين اسم .
و طريق دوم ) « 1 » مسمى است به « ذات الرقاع » به اعتبار اين كه ابتدا حضرت اين طريق نماز را در موضعى گذارد كه در آن درختى بود كه آن را « رقاع » مىناميدند .
و بعضى « 2 » وجوهى ديگر در سبب اين تسميه گفتهاند . ( و به هر تقدير ، به جا آوردن هر يك از ) « 3 » اين دو طريق ، مشروط به چهار شرط است :
اول : هم چنان كه مذكور شد ، خصم در خلاف جهت قبله باشد بر وجهى كه مقابله با ايشان ممكن نباشد ، مگر به انحراف از قبله .
هامش
( 1 ) . در نسخهء « الف » موجود نيست .
( 2 ) . ر . ك : ذكرى الشيعة 4 : 341 .
( 3 ) . در نسخهء « الف » موجود نيست .