اقتدا كند به شخصى كه ابتدا نماز مذكور را به قصد وجوب مىگذارد .
شرط ششم : آن كه نيّت اقتدا كند
بعد از آن كه پيش نماز تكبير احرام گويد . و اگر بدون نيّت اقتدا متابعتى كه مأموم از امام مىكند به جا آورد ، نماز او باطل است . و بر پيش نماز واجب نيست كه نيّت امامت كند ، بلكه اگر نيّت انفراد كند با وجود اين كه داند كه بعضى اقتدا به او كردهاند ، نماز جماعت ايشان صحيح است .
بلى ، پيش نماز اگر قصد انفراد را كرده ، ثواب جماعت از جهت او نخواهد بود ؛ زيرا كه ثواب ، بدون نيّت نمىباشد . و اگر هيچ يك از قصد امامت و انفراد [ را ] نكرده باشد و بدون علم او جمعى به او اقتدا كرده باشند ، ممكن است كه ثواب جماعت از براى او باشد ، هم چنان كه بعضى « 1 » تصريح به آن نمودهاند .
و جمعى « 2 » گفتهاند كه : نيّت امامت واجب است در نمازى كه جماعت در آن واجب باشد ، چون نماز جمعه و عيدين ، هرگاه در نزد پيش نماز واجب باشد . و بعضى « 3 » منع وجوب را در اينجا نيز كردهاند . و خالى از قوّت نيست « 4 » .
شرط هفتم : آن كه پيش نماز در نزد مأموم معيّن باشد .
پس بايد در وقت اقتدا ، امام را به اسم يا صفت تعيين نمايد يا قصد كند كه اقتدا مىكنم به اين شخص حاضر ؛ اگر چه اسم و صفت آن را نداند ، ليكن داند كه شرايط صحّت امامت در او متحقق است .
و اگر دو نفر پيش نماز ، نماز گذارند و مأموم به يكى غير معيّن اقتدا كند ، نمازش باطل است . و اگر اقتدا كند به شخص حاضر به قصد آن كه زيد است ، پس ظاهر شود كه عمرو بوده ، در اين صورت در صحّت نماز خلاف است . و ظاهر صحّت است ، هرگاه در آن شخص حاضر ، شرايط امامت باشد .
و اگر دو نفر نماز كنند و شخصى بعد از نيّت ، شك كند كه به كدام يك اقتدا كرده ،
هامش
( 1 ) . نهاية الإحكام 2 : 127 ؛ ذكرى الشيعة 4 : 423 .
( 2 ) . الدروس الشرعيّة 1 : 220 ؛ الجعفرية ( ضمن رسائل المحقق الكركي ) 1 : 127 ؛ مسالك الأفهام 1 : 308 .
( 3 ) . المبسوط 1 : 157 ؛ قواعد الأحكام 1 : 315 .
( 4 ) . احوط آن است كه در اين صورت ، امام نيّت امامت را بكند . ( احمد )