شرط پنجم : آن كه صورت نماز مأموم ، موافق صورت نماز پيش نماز باشد .
پس اگر پيش نمازى نماز خسوف يا كسوف گذارد ، جايز نيست كه شخصى در نماز يوميّه يا عيد به او اقتدا كند . و اگر پيش نماز يكى از نمازهاى يوميّه را گذارد ، جايز نيست كه شخصى در نماز كسوف يا عيد به او اقتدا كند . و لازم نيست كه نماز امام و مأموم در عدد ركعات ، مساوى باشند . پس جايز است اقتدا كردن در نماز دو ركعتى و سه ركعتى يا چهار ركعتى و عكس . و همچنين لازم نيست در نوع و وصف مساوى باشند . پس جايز است اقتدا كردن در نماز ظهر به نماز عصر و عكس ، و در نماز ادا به قضا و عكس .
و جايز است در نماز واجبى ، اقتدا كردن به كسى كه نماز سنّت گذارد ، و اين در چند جا است :
اول : در نمازهاى سنّتى [ اى ] كه مذكور شد كه به جماعت مىتوان گذارد . هرگاه شخصى از مأمومين يكى از آنها را به نذر يا عهد يا قسم بر خود واجب كند ، در اين صورت جايز است كه اقتدا كند به شخصى كه آن نماز را به قصد سنّت گذارد .
دوم : اقتدا كردن كسى در نماز واجبى به امامى كه نماز خود را كرده باشد و آن را اعاده كند بر سبيل استحباب به واسطهء آن كه جمعى به او اقتدا كنند و نماز خود را به جماعت گذارند .
و همچنين جايز است در نماز سنّتى ، اقتدا كردن به كسى كه نماز واجبى گذارد ، و اين نيز در چند موضع است :
اول : در نمازهاى سنّتى [ اى ] كه جايز است به جماعت گذارده شود ، هرگاه امام يكى از آنها را بر خود واجب كرده باشد و مأموم آن را واجب نكرده باشد .
دوم : در اقتدا كردن طفل غير بالغ كه نماز تمرينى كند ، به بالغى كه نماز واجبى گذارد .
سوم : در اقتدا كردن كسى در نماز اعاده ، هرگاه نماز واجبى خود را منفرد كرده باشد و به واسطه ادراك ثواب نماز جماعت ، آن را به قصد استحباب اعاده نمايد و