دو ركعت نشسته نماز احتياط بكند و دو سجدهء سهو به جا آورد . و اگر بعد از ركوع و پيش از اتمام سجدتين باشد ، بعضى « 1 » بر آناند كه بنابر سه نهد و نماز را تمام كند و نماز احتياطى بر او لازم نيست . و بعضى « 2 » نماز را باطل دانستهاند و بعضى « 3 » حكم آن را مثل شك بعد از سجدتين دانستهاند ؛ يعنى بايد بنا را بر چهار گذارد و يك ركعت ايستاده يا دو ركعت نشسته نماز احتياط و دو سجدهء سهو به جا آورد . و اين اقوى است .
مسألهء دوازدهم : اگر شك ميانهء دو و سه و چهار و پنج كند
، پس اگر آن شك پيش از اتمام سجدتين باشد ، نماز باطل و اعادهء آن لازم است و اگر بعد از اكمال سجدتين « 4 » باشد ، بنابر چهار نهد ، و دو ركعت ايستاده و يك ركعت نشسته ، نماز احتياط به جا آورد ، و دو سجدهء سهو كند .
مسألهء سيزدهم : اگر شك تعلّق به ركعت ششم گيرد
، اقوى بطلان نماز است ، و لازم است « 5 » كه نماز را از سر گيرد .
و بعضى « 6 » بر آنند كه بايد بنابر كمتر گذارد ، و نماز را تمام كند .
و بعضى « 7 » بر آناند كه حكم آن مثل حكم تعلّق شك به ركعت پنجم است ، يعنى در هر صورتى از تعلّق شك به ركعت پنجم ، كه نماز باطل بود ، در شبيه و نظير آن از صورتهاى تعلّق شك به ركعت ششم نيز نماز باطل است ، و در هر صورتى از صور تعلّق شك به ركعت پنجم كه نماز باطل نبود ، و بايست به نحوى بنا نهاد ، در اينجا نيز در صورتهايى كه شبيه آن صورت است بايد به آن نحو بنا نهاد ، و صورى كه از
هامش
( 1 ) . فقه الرضا عليه السّلام : 111 .
( 2 ) . الجعفرية ( ضمن رسائل المحقق الكركي ) 1 : 118 .
( 3 ) . الحدائق الناضرة 9 : 252 .
( 4 ) . در اين صورت اقوى در نظر حقير آن است كه هرگاه شك بعد از اكمال سجدتين باشد ، واجب است كه بنا را بر دو نهد ، و نماز را تمام كند با دو سجدهء سهو . ( احمد )
( 5 ) . اقوى در اين صورت در نظر حقير آن است كه بنا را بر كمتر گذارد و نماز را تمام كند ، و بعد دو سجدهء سهو به جاى آورد ، و اگر در اين صورت احتياطا اعاده كند ، بعد از تمام كردن اولى است . ( احمد )
( 6 ) . ذخيرة المعاد : 380 .
( 7 ) . الالفيّة : 73 .