مسألهء هشتم : اگر شك كند ميانهء سه و پنج
، پس اگر پيش از ركوع باشد ، بايد آن ركعت را منهدم سازد تا شك او ميانهء دو و چهار شود و حكم آن را به نحوى كه مذكور شد به جا آورد . و اگر بعد از « 1 » ركوع باشد ، بعضى « 2 » گفتهاند : بنا را بر كمتر ، يعنى سه گذارد و نماز را تمام كند . و اقوى بطلان نماز و وجوب اعاده است .
مسألهء نهم : اگر شك كند ميانهء دو و سه و پنج
، اگر پيش از اتمام سجدتين باشد ، بلا شبهه نماز باطل است و اگر بعد از اتمام سجدتين باشد ، باز بنابر اقوى نماز باطل است و اعادهء آن لازم است . و بعضى « 3 » در اينجا « 4 » نيز بنا را بر كمتر ، يعنى دو لازم دانستهاند .
مسألهء دهم : اگر شك كند ميانهء دو و چهار و پنج
، اگر پيش از اكمال سجدتين باشد ، نماز باطل و اعادهء آن لازم است و اگر بعد از اكمال سجدتين باشد ، بعضى « 5 » گفتهاند :
نماز باطل است و بعضى « 6 » گفتهاند كه : بايد بنا را بر كمتر گذارد « 7 » . و اقوى آن است كه بايد بنا را بر چهار گذارد و دو ركعت نماز احتياط ايستاده و دو سجدهء سهو به جا آورد .
مسألهء يازدهم : اگر شك كند ميانهء سه و چهار و پنج
، پس اگر پيش از ركوع باشد ، آن ركعت را بر هم زند تا شك ميانهء دو و سه و چهار شود و حكم آن مذكور شد و اگر بعد از « 8 » ركوع و بعد از اتمام سجدتين باشد ، بنابر چهار گذارد و يك ركعت ايستاده يا
هامش
( 1 ) . در شك ميانه سه و پنج بعد از ركوع ، اقوى در نظر فقير آن است كه چنان چه در شك ميان دو و پنج گذشت ، بايد بنا را بر كمتر ، يعنى سه گذارد و نماز را تمام كند با سجدهء سهو . ( احمد )
و 3 . ذخيرة المعاد : 380 .
4 . در اين صورت نيز بعد از اكمال سجدتين بر مصلّى واجب است كه بنا را بر كمتر گذارد و نماز را تمام كند با سجدهء سهو . ( احمد )
5 . منتهى المطلب 7 : 69 .
6 . ذخيرة المعاد : 380 .
7 . اقوى در نظر فقير در اين صورت نيز آن است كه هرگاه شك بعد از اكمال سجدتين باشد ، بر مصلّى واجب است بنا گذاردن بر دو و تمام كردن سجدهء سهو . ( احمد )
8 . در اين صورت هرگاه شك بعد از ركوع باشد ، خواه پيش از اتمام سجدتين يا بعد ، بنابر سه نهد و نماز را تمام كند با دو سجدهء سهو . ( احمد )