سجدتين يا بعد از سجدتين و پيش از خواندن تشهّد و سلام متذكر شود كه اين ركعت زايد است - به نحوى كه ابتدا مذكور شد - يعنى اگر بعد از ركعت آخر ، تشهّد را نخوانده باشد ، نمازش باطل است و اگر تشهّد را خوانده باشد ، نمازش صحيح است و بايد سلام بگويد و از نماز فارغ شود و بعد دو سجدهء سهو به جا آورد .
شانزدهم : از مبطلات نماز ، كم كردن يك ركعت است يا بيشتر از روى عمد .
و اگر سهوا كم كرده باشد و بعد از تسليم به خاطرش آيد ، پس اگر فعل منافى به جا نياورده باشد ، بايد برخيزد و آن كمى را تمام كند و نمازش صحيح است و بر او اعاده لازم نيست و اگر چه در نماز دو ركعتى باشد .
و اگر فعل منافى را به عمل آورده باشد ، پس اگر آن فعل منافى ، فعلى باشد كه عمدا باعث بطلان نماز باشد نه سهوا چون حرف زدن ، بنابر اقوى و اشهر ، مثل سابق است كه نماز را تمام مىكند و اعاده بر او لازم نيست .
و اگر فعلى باشد كه عمدا و سهوا باعث بطلان نماز باشد ، چون حدث و فعل كثيرى كه صورت نماز را محو كند ، واجب است كه نماز را اعاده كند .
و بدان كه در نماز چند امر مكروه است :
اول : خميازه و كمانه كشيدن .
دوم : شكستن انگشتان .
سوم : بازى نمودن با ريش يا غير آن از اعضا .
چهارم : سنگ ريزه به ديگرى انداختن .
پنجم : بلغم و آب دهان انداختن .
ششم : مدافعه بول و غايط و باد كردن .
و مخفى نماند كه جايز است قطع كردن نماز به جهت ضرورت ، چون حفظ نفس محترمه از تلف و خلاص كردن كسى كه مشرف بر غرق باشد و حفظ مالى كه ضايع شدن آن مضر باشد و كشتن مار يا عقربى كه از آن بيم ضرر به نفسى باشد و گرفتن قرض دارى كه در وقت نماز او را ديده باشد و اگر او را نگيرد ، ديگر نتواند او را پيدا