فصل دوم : در مستحبات قيام
و آن چند امر است :
اول : آن كه به خضوع و خشوع بايستد ، به نحوى كه بندهء ذليل در خدمت آقاى خود مىايستد .
دوم : آن كه در حال ايستادن نظر او به موضع سجود باشد .
سيم : آن كه هر دو دست را بر هر دو ران گذارد ، به نحوى كه محاذى زانوها باشد .
چهارم : آن كه قدمها را از يكديگر دور كند به قدر سه انگشت تا يك وجب .
پنجم : آن كه قدمها با يكديگر محاذى باشد ، نه آن كه يكى پيش باشد و ديگرى پس .
ششم : آن كه انگشتان هر دو پا را به جانب قبله بدارد ، به نحوى كه هيچ يك از آنها از قبله منحرف نباشد .
هفتم : آن كه انگشتان دستها را به يكديگر ضمّ كند .
هشتم : آن كه پاها را بر زمين ثابت بدارد و آنها را پيش و پس نگذارد و اعتماد بر هر دو پا كند بر سبيل تساوى و سنگينى بدن خود را گاهى بر پاى راست و گاهى بر پاى چپ نيندازد .
نهم : آن كه زن ، دستهاى خود را بر پستانها گذارد ، به نحوى كه پستانها بر سينهء او ضمّ شود ، و پاها را به يكديگر جفت سازد و از هم دور نكند .
و مكروه است دست بر كمر زدن به طريق متكبران .
و مشهور ميان اصحاب آن است كه تكفير حرام است و باعث بطلان نماز است . و آن عبارت است از گذاشتن باطن دست راست بر ظاهر دست چپ ، هم چنان كه طريقه مجوس و سنّيان است .
و بعضى « 1 » از فقها گفتهاند كه : مكروه است ، مگر اين كه اعتقاد به مشروعيت و
هامش
( 1 ) . الكافي في الفقه : 125 ؛ المعتبر 2 : 257 .