مىتواند كه هر يك از فصول اذان و اقامه را يك نوبت بگويد ؛ يعنى از يك نوبت گفتن ، نماز او با اذان و اقامه خواهد بود و به ثواب آن خواهد رسيد .
مسألهء هشتم : اعتبارى به اذان و اقامهء كافر و مخالف مذهب از سنّيان و امثال ايشان نيست . و همچنين اعتبارى به اذان و اقامهء ديوانه و طفل غير مميز نيست . پس شنيدن اذان و اقامهء ايشان كافى در سقوط نيست و اگر از براى نماز جماعت بگويند ، در حكم آن است كه اصلا اذان و اقامه گفته نشده باشد . و اگر از براى اعلام وقت بگويند ، اثرى بر آن مترتب نمىشود .
و اذان طفل مميز مجزى است ، يعنى شنيدن آن از براى سقوط مجزى است و اگر از براى نماز جماعت بگويد صحيح است و به آن اكتفا مىتوان كرد . و اگر از براى اعلام بگويد ، مشروع است و سنّت به عمل مىآيد و اگر چه مجرّد اذان او حجت شرعى از براى دانستن وقت نيست . و تقليد كردن او در دخول وقت جايز نيست .
و اذان زن از براى زنان و از براى مردانى كه محرم باشند ، جايز است به شرط آن كه نامحرم آواز او را نشنود ، و فوايد مذكوره بر آن مترتب مىشود . اما اذان زن از براى مردان نامحرم جايز نيست و هيچ فايدهاى بر آن مترتب نمىشود ، مگر زنى كه بسيار پير باشد و در شنيدن آواز او تصوّر حظّ و خوشآيندگى نباشد ، شنيدن آواز او از براى نامحرم جايز است .
مسألهء نهم : هرگاه كسى اذان و اقامه بگويد به نيّت آن كه به انفراد نماز كند و بعد ارادهء نماز جماعت كند ، يعنى بعد از اذان و اقامهء جمعى حاضر شوند و خواهند به او اقتدا كنند ، بنابر اقوى و اشهر سنّت است كه اذان و اقامه را اعاده كند .
مسألهء دهم : جايز نيست پيش از دخول وقت ، اذان گفتن ، مگر اذان اعلامى در صبح كه گفتن آن پيش از طلوع صبح صادق تجويز شده ، به جهت اين كه پيش از دخول وقت ، مردمان از خواب بيدار شوند و هر كه جنب است غسل كند و هر كه خواهد روزه دارد از اكل و شرب و جماع بازايستد كه در اول وقت عذرى از براى
تحفه رضويه ( فارسى ) — صفحة 348
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٣٤٨