براى زنان جايز است . و ابن بابويه « 1 » بر آن است كه زن را نيز نماز در لباس حرير محض جايز نيست . و اين قول ضعيف است .
و تحريم پوشيدن حرير و باطل بودن نماز در آن ، مخصوص است به حال اختيار .
پس در حال ضرورت چون دفع سرما و گرما جايز است . و همچنين در حال حرب جايز است . و نيز تحريم حرير مخصوص است به حرير خالص . پس اگر مخلوط باشد با ريسمان يا نقره ، به نحوى كه در عرف آن را حرير محض نگويند ، پوسيدن آن در نماز و غير نماز مانعى ندارد و اگر چه ريسمانى كه به آن مخلوط شده بسيار كمتر از ابريشم باشد .
و در بعضى اخبار « 2 » رسيده كه اگر ريسمان ، ده يك ابريشم باشد كافى است . و به هر تقدير لازم است كه آن چه مخلوط به حرير مىشود ، از ريسمان يا نخ نقره يا ابريشم بافته شود . پس اگر حرير را به غير حرير بدوزند ، تحريم رفع نخواهد شد ؛ خواه پارچه از آن ريسمان را مثلا بر روى حرير بدوزند ، به نحوى كه هر دو يك پارچه شوند يا بر روى آن به نحو چكندوزى ريسمان بدوزند ، به نحوى كه همهء آن پارچه را فروگيرد . و اگر بر عكس باشد ، يعنى پارچهء ريسمان را به ابريشم چكندوزى كنند ، به نحوى كه ابريشمهاى دوخته به يكديگر متصل شود و آن پارچه را بپوشاند ، پوشيدن آن حرام است و نماز در آن جايز نيست ؛ زيرا كه بر آن چه دوخته شده لباس صادق است و اگر چه قطع نظر از آن پارچه ريسمانى باشد ؛ هم چنان كه از زير جامههاى مشهور به نقش دوتايى معلوم مىشود . و اگر ظاهر جامه حرير باشد و آستر آن غير حرير يا بر عكس ، پوشيدن آن حرام است .
و همچنين است اگر حرير در ما بين ظاهر و آستر باشد ؛ « 3 » مثل اين كه به عوض پنبه ، پارچه از حرير يا ابريشم گذاشته باشند . و در مانند بند زير جامه و كلاه و عرقچين و
هامش
( 1 ) . من لا يحضره الفقيه 1 : 263 ، ذيل حديث 811 .
( 2 ) . وسائل الشيعة 4 : 373 ، باب 13 من أبواب لباس المصلّي ، ح 1 و 4 ؛ مكارم الاخلاق 1 : 237 ، ح 700 .
( 3 ) . هرگاه ابريشم را بدون بافتن ، به جاى پنبه در ميان ظاهر و آستر گذارند ضرر ندارد . ( احمد )