امثال آن از چيزهايى كه به تنهايى ساتر عورت نيست و از لباس شمرده مىشود خلاف است . و اقوى منع است .
و همچنين است حكم تيربند و بند چاق شور ، به شرطى كه آن را بر كمر و پا بسته باشند . اما « 1 » اگر بر عضوى بسته نباشد كه از ملابس شده باشد ، بلكه در همراه او باشد ، مانعى ندارد و نماز كردن با آن جايز است . و بنابراين اگر دستمالى از حرير در وقت نماز در جيب او باشد ، ضرر ندارد و اگر بر دست يا پا ببندد جايز نيست . و احوط آن است كه اجتناب كند از جهك پيراهن و پهن و قيطون كه از ابريشم باشد ؛ بلكه احوط اجتناب است از تكمهء حرير ؛ « 2 » اگر چه اقوى آن است كه اجتناب لازم نيست .
و سجاف حرير اگر زيادتر از مقدار چهار انگشت كه به يك ديگر ضمّ شده باشند نباشد ، مانعى ندارد . و اگر زيادتر باشد جايز نيست و اگر چه همين يك جزء آن زيادتر باشد . هم چنان كه در بعضى از قباها اتفاق مىافتد كه در گوشهاى دامان آن كه محل اتصال دو طرف سجاف است ، زيادتر از چهار انگشت مىشود ؛ اگر چه ساير اجزاى آن زيادتر نيست . و اگر كسى از مطلق سجاف حرير اجتناب كند بهتر است .
و كج هم از ابريشم است ، پس پوشيدن آن و نماز در آن جايز نيست . و همچنين « علفى » نيز حرير است و اجتناب از آن واجب است . و تسميه آن به « علفى » به جهت آن است كه كرمى كه اين ابريشم از آن به عمل مىآيد ، خوراك آن علف است ، نه برگ توت .
و اظهر آن است كه بر ولىّ واجب نيست كه اطفال را از پوشيدن حرير منع كند . و بعضى « 3 » واجب دانستهاند .
و جايز است سوار شدن بر حرير و فرش نمودن آن و بر آن نشستن و خوابيدن و
هامش
( 1 ) . در نسخهء « ج » : « اگر بر عضوى باشد كه از ملابس نشده باشد ، بلكه » .
( 2 ) . قول به وجوب اجتناب از جهك و پهن و قيطون و تكمه ، خالى از قوتى نيست اگر چه محل گفتگو هست . ليكن مقتضاى دين و ديندارى و احتياط ، آن است كه از آن اجتناب شود . ( احمد )
( 3 ) . المعتبر 2 : 91 .