تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفه رضويه ( فارسى ) — صفحة 313

مساهمون:

ص٣١٣
برهنه نماز كند و نماز در جامهء ابريشمى جايز نيست . و اگر به غير از دو جامه كه يكى از ابريشم و ديگرى نجس باشد نيابد و مضطر باشد به جهت سرما و مانند آن كه در يكى از آن‌ها نماز كند ، واجب است كه در جامهء نجس نماز كند .

مسألهء نهم : ظاهر آن است كه لازم در پوشانيدن عورت

آن است كه از همه طرف در بالا پوشيده شود ؛ به نحوى كه اگر بر روى زمين باشد ، كسى او را نبيند . و پوشانيدن آن از زير لازم نيست . پس اگر مانند عبا يا پيراهنى بپوشد كه در وقتى كه بر زمين بايستد يا بنشيند يا به سجود رود عورت آن نمايان نباشد كافى است و اگر چه اگر بر بلندى باشد ، نسبت به آن كه در پايين است نمايان باشد . و اگر جامه [ اى ] بپوشد كه در آن سوراخ‌ها باشد ، پس اگر عورت در برابر سوراخ‌ها نباشد ، مانعى ندارد و اگر در برابر سوراخ باشد كه نمايان باشد ، نماز در آن جامه جايز نيست . و اگر دو طرف سوراخ را به دست جمع كند به نحوى كه به جامه عورت پوشيده شود ، نماز صحيح است . و اگر دست بر موضع سوراخ گذارد به نحوى كه پوشيدن ، به دست متحقق شود نماز صحيح است .

مسألهء دهم : حق آن است كه در نماز ميّت پوشانيدن عورت لازم نيست .

پس برهنه مىتواند نماز ميّت كند ، هرگاه ناظرى نباشد .

مسألهء يازدهم : نماز جماعت از براى برهنگان مستحب است .

پس اگر جمعى برهنه باشند از مردان يا زنان و خواهند فضيلت نماز جماعت را دريابند ، همگى در يك صف مىنشينند و پيش نماز نيز در ميان صف مىنشيند ، به نحوى كه زانوهاى او پيش‌تر از ايشان باشد و همگى ركوع و سجود را به اشاره به جا مىآورند .

فصل دوم : در شروط لباس مصلّى

بدان كه در لباس مصلّى چند شرط است :

شرط اول : آن كه پاك باشد و نجس نباشد

، و اين شرط با آن چه متعلق به آن بود از احكام ، در باب طهارت به تفصيل مذكور شد .