واجب است كه به طريقى كه معيّن شده رو به آن نماز شود . و اگر عمدا از آن انحراف شود ، و اگر چه به قدر قليلى باشد نماز باطل است . و حق آن است كه در صورت اجتهاد اگر مخالفت از مقتضاى اجتهاد كند و از آن عمدا منحرف شود ، نماز او باطل است ، و اگر چه بعد معلوم شود كه در برابر قبله بوده است .
مسألهء شانزدهم : اگر شخصى ديگرى را اعلام كند كه قبله چنين است
و آن ديگر به قول او داخل نماز شود و در اثناى نماز ديگرى او را خبر دهد كه قبله به نحو ديگر است ، پس اگر در نزد مصلّى ، آن دو نفر از حيثيت عدالت و معرفت به امر قبله ، مساوى باشند بايد به نحوى كه اول ايستاده نماز را تمام كند و اعتنا به اخبار دوم نكند ، و اگر احدهما در نزد او اوثق باشد بايد به قول او عمل كند .
مسألهء هفدهم : هرگاه جمعى در اجتهاد قبله با هم مخالفت كنند
و هر يك سمتى را قبله دانند ، جايز نيست كه بعضى به بعضى ديگر اقتدا كند ؛ زيرا كه به اعتقاد هر يك نماز ديگرى باطل است .
مقصد چهارم در لباس مصلّى و احكامى كه متعلّق به آن است و در آن چند فصل است :
فصل اول : در بيان پوشانيدن بدن و آن چه به آن تعلّق دارد
و در آن چند مسأله است :
مسألهء اول : واجب است پوشانيدن عورت در نماز
؛ خواه كسى باشد كه نگاه كند يا نباشد و خواه نگاهكننده ، محرم باشد چون زن و كنيز ، و خواه نامحرم باشد . پس اگر شخصى در خانهء تاريك تنها نماز گذارد و عورت خود را نپوشد ، نماز او باطل است . و باطل بودن در صورتى است كه آن را عمدا نپوشد ؛ پس اگر فراموش كند يا غافل شود