شود بعضى « 1 » گفتهاند كه : بنابر قول مراعات آخر وقت ، اعادهء نماز لازم است .
مسألهء هشتم : اگر كسى بعد از دخول وقت نماز ، آبى داشته باشد
و بريزد يا به آبى بگذرد و وضو نسازد و بعد از آن آبى به هم نرسد و به تيمم نماز كند ، نماز او صحيح است و در وقت رسيدن به آب ، اعادهء به آن لازم نيست ؛ به شرطى كه در وقت ريختن آب يا گذشتن از آب ، اميد به هم رسيدن آب پيش از انقضاى وقت نماز داشته باشد . و اگر اميد نداشته و چنين كرده ، احوط آن است كه نماز را اعاده كند .
مسألهء نهم : اگر كسى آب داشته باشد و عمدا استعمال نكند
تا وقتى كه اگر وضو سازد يا غسل كند ، نماز فوت شود و اگر تيمم كند نماز را در وقت دريابد ، بعضى گفتهاند كه در اين صورت تيمم مىكند و نماز را ادا مىكند . و بعضى « 2 » قضا را لازم دانستهاند . و قبل از اين ، حكم اين مسأله دانسته شد .
مسألهء دهم : هر چيزى كه وضو و غسل را مىشكند ، تيمم را نيز مىشكند
و رسيدن به آب نيز تيمم را مىشكند ؛ به شرط تمكن از استعمال آن . پس اگر كسى تيمم كند و پيش از مشغول شدن [ به ] نماز ، آب به هم رسد و متمكن از وضو باشد ، تيمم او باطل مىشود و لازم است از براى نماز وضو بسازد .
و هرگاه بعد از تمكن از وضو ، پيش از آن كه وضو بسازد باز نحوى شود كه تمكن او رفع شود و نتواند وضو بسازد ، بايد تيمم را اعاده كند . و اگر بعد از شروع در نماز آب به هم رسد ، اظهر آن است كه اگر يافت شدن آب بعد از ركوع باشد ، بايد نماز را تمام كند و جايز نيست نماز را بر هم زند .
و اگر پيش از ركوع باشد ، مىتواند نماز را تمام كند و رجوع نكند ، اما مستحب است كه رجوع كند ، يعنى نماز را بر هم زند و وضو بسازد و نماز را از سر گيرد . و در صورتى كه نماز را تمام كند ، هرگاه در اثناى نماز ، آب مفقود شود و تمكن از وضو
هامش
( 1 ) . المعتبر 1 : 384 ؛ ذكرى الشيعة 2 : 255 ؛ تهذيب الأحكام 1 : 193 ، ذيل خبر 558 ؛ الاستبصار 1 : 159 ، ذيل خبر 550 .
( 2 ) . در ص 233 گذشت .