صحيح است و اعادهء آن صحيح نيست . و جنب شدن آن هرگاه به نحو حلال باشد ، يعنى مجامعت با زن خود باشد با وجود علم او به تعذر غسل ، حرام نيست و منعى در آن نرسيده ، و اگر كسى از شدت سرما ترسد و ممكن باشد كه آب را گرم كند و استعمال كند و واجب است كه گرم كند و استعمال كند ، تيمم از براى او جايز نيست . و اگر محتاج باشد به خريدن هيزم يا اجرت گرفتن كسى كه آب را گرم كند ، واجب است با وجود قدرت .
و از آن چه مذكور شد ظاهر شد كه مجامعت كردن مردان با زنان در شب ، با وجود علم ايشان به اين كه پيش از نماز صبح زنان به حمام نمىتوانند رفت - هم چنان كه متعارف غالب بلاد است كه حمامى كه زنان پيش از صبح بروند نمىباشد - جايز است و حرام نيست . اما با وجود قدرت بر آب گرم كردن و غسل كردن ، زن واجب است كه چنان كند ، بلكه به هر نحوى كه غسل ممكن باشد كه در آن ضررى نباشد ، واجب است كه زن غسل به عمل آورد . و اين به حسب بلاد و فصول مختلف مىشود ؛ زيرا كه در فصل تابستان و در بلاد حارّه ، ظن غالب ، بلكه يقين حاصل است كه از آب سرد غسل كردن ضررى متصور نيست ؛ خصوصا نسبت به بعضى زنان . پس واجب است كه غسل از آب سرد بكنند . و اگر غسل به آب سرد در فصول ديگر يا در همهء فصول ، در بعضى بلاد مظنه ضرر باشد ، بايد آب را گرم كنند و زن غسل كند . و بر مرد لازم است كه هيزم و ساير اسباب گرم كردن را از براى زن حاضر كند و او را امر به غسل كند و با وجود اين اگر زن كوتاهى كند ، معصيت آن با خودش است و عمدا ترك نماز كرده خواهد بود .
و اگر قدرت بر گرم كردن آب نداشته باشد يا مزاج زن به نحوى باشد كه در آن وقت غسل كردن به آب گرم نيز موجب ضرر و حدوث بعضى امراض شود ، در اين صورت بر او لازم است كه نجاست ظاهرى را تطهير كند و بدل غسل تيمم كند و نماز كند . و اگر كوتاهى كند و تيمم نكند و نماز به جا نياورد ، عمدا ترك نماز كرده و مستحق عذاب پروردگار است .
تحفه رضويه ( فارسى ) — صفحة 239
مساهمون: ملا محمد مهدي النراقي
ص٢٣٩