تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفه رضويه ( فارسى ) — صفحة 220

مساهمون:

ص٢٢٠
بعد از آن ، نماز ميّت را ؛ مگر اين كه خوف فوت نماز ميّت باشد يا خوف ضايع شدن ميّت باشد .

مسأله چهاردهم : اظهر ، اشتراط عدالت است در امام نماز ميّت .

پس اگر پيش نماز عادل نباشد و فاسق باشد ، نماز جماعت او بىصورت است ؛ هم چنان كه در ساير نمازها .

مسألهء پانزدهم : هرگاه مأموم به يك تكبير يا بيشتر بر امام سبقت بگيرد

، مثل اين كه امام در دعاى تكبير دوم باشد كه مأموم تكبير سيم يا چهارم را بگويد ، پس اگر سهوا چنان كند يا گمان او چنان بود كه امام نيز تكبير سيم و چهارم را گفته است ، در اين صورت سنّت است كه چون امام به تكبير سيم و چهارم رسد ، مأموم اعادهء آن دو تكبير كند و با امام دوباره تكبير سيم و چهار را بگويد تا فضيلت نماز جماعت را دريابد . و اگر عمدا از امام پيش افتاده باشد و آن دو تكبير را گفته باشد ، بعضى « 1 » گفته‌اند : حكم آن مثل حكم صورت سهو است كه اعادهء با امام سنّت است . و بعضى « 2 » گفته‌اند كه اعاده جايز نيست ، بلكه بايد تأنّى كند تا امام آن دو تكبير را ، يعنى تكبير سيم و چهارم را بگويد و بعد از تكبير چهارم ، مأموم در ساير آن چه باقى مانده است ، متابعت امام را مىكند . و بعضى « 3 » در صورت عمدا احتمال بطلان نماز مأموم را داده‌اند .

مسألهء شانزدهم : هرگاه در اثناى نماز كردن بر جنازه

، جنازهء ديگر [ ى ] را حاضر كنند ، معروف در ميان اصحاب آن است كه نمازكننده مىتواند نماز بر جنازهء اول را تمام كند و بعد از آن نماز بر جنازهء دوم كند ، و مىتواند نماز بر جنازهء اول را قطع كند و يك نماز به شراكت از براى هر دو از سر گيرد . و احوط و اولى آن است كه مادامىكه ضرورتى نباشد ، نماز اول را قطع نكند ، بلكه آن را تمام كند و بعد از آن ، بر جنازهء دوم نماز كند .
هامش
( 1 ) . شرائع الإسلام 1 : 97 . ( 2 ) . مسالك الأفهام 1 : 270 . ( 3 ) . مدارك الأحكام 4 : 187 ؛ و ر . ك : الحدائق الناضرة 10 : 466 .