بعضى از اعضاى ديگر تمام نشده باشد ، باز غسل واجب مىشود .
و مس كردن شهيدى كه غسل او واجب نيست موجب غسل نمىشود و همچنين مس كردن كشته [ اى ] كه پيش از كشتن غسل كرده باشد ، باعث غسل نيست .
و هرگاه عضوى از ميّت يا زنده جدا شده باشد ، پس اگر در آن استخوان باشد ، به مس كردن آن غسل واجب مىشود بنابر اقوى . و اگر استخوان نداشته باشد ، غسل واجب نمىشود ، بلكه بايد همان عضوى كه به او رسيده شسته شود .
و بعضى « 1 » گفتهاند كه : هرگاه استخوان خالى كه در او هيچ گوشتى نباشد مس شود ، غسل واجب مىشود ، و اين احوط است ؛ اگر چه در دليلش تأمل است .
و مخفى نماند كه جمعى « 2 » از اصحاب تصريح كردهاند كه مس كردن ميّت حدثى است مانند جنابت ، يعنى هر كس مس ميّت كرده باشد ، پيش از غسل ، نماز و طواف از او صحيح نيست و دست ماليدن به قرآن و مكث نمودن در مساجد از براى او جايز نيست .
و بعضى « 3 » در اين تأمل دارند .
و احوط ، بلكه اظهر اول است .
فصل ششم : در نماز ميّت
و در آن چند مسأله است :
مسألهء اول : نماز ميّت واجب كفايى است
؛ يعنى واجب است بر همهء مسلمانان كه علم به فوت شخصى به هم رسانند . و اگر هيچ يك نكنند ، همه معاقباند و اگر يكى از ايشان به جا آورد ، از ديگران ساقط مىشود .
مسألهء دوم : دانستى كه ميّتى كه نماز بر او واجب است
، ميّت شيعهء اثنا عشرى
هامش
( 1 ) . ذكرى الشيعة 2 : 100 ؛ الدروس الشرعيّة 1 : 817 ؛ مسالك الأفهام 1 : 121 .
( 2 ) . النهاية : 19 ؛ السرائر 1 : 112 ؛ الحدائق الناضرة 3 : 339 .
( 3 ) . مدارك الأحكام 1 : 16 ؛ الحدائق الناضرة 3 : 339 .