و بعضى « 1 » از علما گفتهاند : ساير اخراجات واجبه زن از كافور و سدر و آب غسل و غير اينها مثل كفن است كه بر مرد واجب است .
و كفن بنده نيز بر آقايش واجب است و كفن واجب النفقهء ديگر كه غير از زن و بنده است ، بر آن شخص واجب نيست . و كفن مرد نيز بر زن واجب نيست ؛ اگر چه زن مال دار باشد و مرد فقير باشد . و اگر زن وصيّت كند كه كفن او را از مال خودش بكنند ، از ثلث مال او اعتبار مىشود و از شوهر ساقط مىشود .
مسألهء ششم : اگر از ميّت نجاستى بيرون آيد و ملاقى بدن او شود
، بدن او را بشويند و اعادهء غسل لازم نيست . و اگر كفن ، آلوده شده باشد ، تا او را در قبر نگذاشته باشند او را مىشويند . و اگر او را داخل قبر كرده باشند ، موضع نجس را مقراض مىكنند و كفن را از يكديگر مىگذرانند تا بدن ميّت پوشيده شود .
و بعضى « 2 » گفتهاند كه : اگر ممكن باشد كه تشت و آفتابه به اندرون قبر ببرند و آن را بشويند ، بهتر است ؛ خصوصا هرگاه بدن نيز نجس شده باشد و تطهير آن لازم باشد .
مسألهء هفتم : اگر كسى در غير جهاد كشته شود و بدن او مجروح باشد
، بايد اول خونهاى جراحت او را ازاله كنند ، آنگاه او را غسل دهند .
و اگر سر او جدا باشد ، در هر غسلى اول سر را مىشويند و بعد از آن بدن را . و اگر خون جراحتهاى او بند نشود ، بعضى « 3 » گفتهاند گل رس مىريزند تا بند شود .
و در حكم چنين كسى در بعضى « 4 » روايات رسيده كه اول خون را مىشويند و از براى غسل ، آب بر بدن او مىريزند و دست بر بدنش مىمالند ، پس بر جراحتهايش پنبه و كافور مىگذارند و محكم مىبندند .
و اگر گردنش را بريده باشند و جدا نشده باشد ، بر موضع جراحت ، كافور
هامش
( 1 ) . المبسوط 1 : 188 ؛ السرائر 1 : 171 ؛ الدروس الشرعيّة 1 : 110 .
( 2 ) . ر . ك : جواهر الكلام 4 : 437 - 438 .
( 3 ) . بعد از فحص و تتبّع در مظانّ خودش پيدا نكرديم .
( 4 ) . ر . ك : وسائل الشيعة 2 : 511 ، باب 15 من أبواب غسل الميّت ، ح 1 .