چون حرير بودن جامه يا طلا بودن آن يا غصبى بودن آن و همچنين غصبى بودن مكان نماز .
مسألهء هشتم : واجب است كه نمازكننده بسيار از جنازه دور نباشد
، مگر اين كه مأموم باشد و صفها در ميان باشد . و واجب است كه نماز كردن بر ميّت بعد از غسل دادن و كفن كردن او باشد . و اگر ميّتى بىكفن باشد ، او را به قبر گذارند و عورتش را بپوشانند ، آنگاه بر او نماز كنند .
مسألهء نهم : كيفيت اين نماز
به اين طريق است كه اول نيّت كند به اين طريق كه :
« نماز بر اين ميّت حاضر مىكنم از براى آن كه واجب است ، قربة الى اللّه » . و اگر نمازكننده مأموم باشد ، نيّت اقتدا كند به اين نحو كه « نماز بر اين ميّت حاضر مىكنم از جهت آن كه واجب است ، اقتدا به پيش نماز حاضر ، قربة الى اللّه » . و بعد از نيّت ، پنج تكبير بگويد . و سنّت است كه بعد از هر تكبير ، دستها را بردارد تا برابر گوشها . و جمعى « 1 » دست برداشتن را همين در تكبير اول سنّت دانستهاند و در چهار تكبير ديگر دست برداشتن را سنّت نمىدانند ، و اول اصح است . و در واجب بودن دعا بعد از چهار تكبير اول خلاف است و حق آن است كه واجب است ، اما دعايى مخصوص واجب نيست ، بلكه هر دعايى بخواند مجزى است .
و احوط آن است كه بعد از تكبير اول ، شهادتين بگويد به اين طريق كه : « أشهد أن لا إله إلّا اللّه و أشهد أنّ محمّدا رسول اللّه » .
و بعد از تكبير دوم ، صلوات بگويد به اين طريق كه : « اللهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد » .
و بعد از تكبير سيم ، دعا بر مؤمنان كند به اين نحو كه : « اللهمّ اغفر للمؤمنين و المؤمنات » .
و بعد از تكبير چهارم ، دعا به ميّت كند به اين نحو كه : « اللهمّ اغفر لهذا الميّت » ، و
هامش
( 1 ) . النهاية : 145 ؛ المبسوط 1 : 185 ؛ الكافي في الفقه : 157 ؛ المهذّب 1 : 131 - 132 ؛ المراسم : 79 ؛ الوسيلة :
120 ؛ مختلف الشيعة 2 : 303 ، مسألهء 187 ؛ مدارك الأحكام 4 : 178 ؛ كشف اللثام 2 : 358 .