مىريزند و پنبه بر آن مىگذارند و به خرقه [ اى ] مىبندند كه خون بيرون نيايد .
و در صورتى كه سر از بدن جدا شده باشد ، بعد از غسل - به نحوى كه مذكور شد - پنبه بر بالاى گردن مىگذارند و بعد از آن سر را بر روى گردن مىگذارند و در ميان كفن مىگذارند و در وقت دفن ، سر را با بدن مىگيرند و در لحد مىگذارند و رويش را به جانب قبله مىكنند .
مسألهء هشتم : هرگاه اين قدر آب يافت شود كه ميّت را يك غسل دهند از سه غسل
، اقوى آن است كه ميّت را از آن آب ، غسل سدر بدهند . و اگر به قدرى آب يافت شود كه او را دو غسل دهند ، بايد غسل سدر و كافور را بدهند و به عوض دو غسل يا يك غسل كه فوت شده ، بايد ميّت را تيمّم بدهند ، به طريقى كه مذكور شد .
مسألهء نهم : مذكور شد كه از جمله غسلهاى واجب ، غسل مس ميّت است
؛ يعنى اگر كسى عضوى از خود را بر بدن ميّت بمالد بعد از آن كه سرد شده باشد و هنوز او را غسل نداده باشند ، واجب است بر آن كس كه غسل كند . و نيّت را چنين مىكند كه « غسل مس ميّت مىكنم از جهت آن كه واجب است ، قربة الى اللّه » . و اگر پيش از سرد شدن ، دست بر او مالد يا بعد از آن كه او را غسل تمام داده باشند دست بر او بمالد ، غسل بر او واجب نمىشود .
و در صورت نبودن سدر و كافور ، هرگاه ميّت را غسلى كه در اين صورت لازم است داده باشند ، به مس كردن او غسل لازم نمىشود ؛ زيرا كه غسل صحيح كه مأمور به است ، به عمل آمده است . اما هرگاه آب يافت نشده باشد يا غسل او متعذر بوده و او را تيمم داده باشند ، به مس كردن او غسل واجب مىشود بنابر اقوى .
و تا مجموع سه غسل تمام نشده است اگر دست يا عضوى ديگر بر او مالد « 1 » ، غسل واجب مىشود و اگر چه مثلا دو غسل او تمام شده باشد .
و اگر بعضى از اعضاى او را كه غسل آن تمام شده باشد مس كند ، در وقتى كه غسل
هامش
( 1 ) . در نسخهء « الف » : « ماليده شود » .