تقريبا هفت مثقال صيرفى بوده باشد « 1 » . و استحباب اين قدر ، از براى حنوط تنهاست و كافور غسل ، بايد سواى اين باشد . و اگر ميّت محرم باشد ، حنوط كردن آن جايز نيست ، بلكه او را بىكافور و ساير انواع بوىهاى خوش دفن مىكنند و او را غسل كافور ، نمىدهند ، بلكه به عوض غسل كافور او را به آب خالص غسل مىدهند .
مسألهء دوم : سنّت مؤكّد است كه دو جريدهء تازه با ميّت بگذارند .
و در احاديث « 2 » بسيار وارد شده است كه تا آن جريدهتر است ، ميّت را عذاب نمىكنند . و بهتر آن است كه از چوب درخت خرما باشد و اگر يافت نشود ، از چوب سدر باشد و اگر چوب سدر يافت نشود ، از چوب بيد باشد و اگر آن نيز يافت نشود ، از درخت انار باشد و اگر آن هم يافت نشود ، هر چوب ترى خوب است . و بايد تر باشد و از درخت ، تازه ببرند .
و چوب خشك هر چند از درخت خرماى اماكن مشرفه باشد ، فايده ندارد . و بايد به قدر استخوان ذراع باشد يا به قدر شبر باشد . و بهتر آن است كه يك چوب شق نشده باشد و آن را به پنبه بپيچند كه ترى آن بيشتر باقى بماند .
و آن چه از احاديث « 3 » معلوم مىشود همين است كه بايد اين دو جريده را با ميّت گذاشت به نحوى كه اتفاق افتد ، خواه در ميان كفن او گذارند يا در قبر وى گذارند « 4 » . اما فقها گفتهاند كه : بايد يكى را به جانب راست ميّت گذارند و يكى را به جانب چپ . و آن كه در پهلوى راست گذارند ، ملصق به بدن سازند ، يعنى ميانه آن و بدن ميّت ، كفن حايل نباشد . و آن كه در پهلوى چپ گذارند ، در ميان پيراهن و سرتاسرى بگذارند كه ميان آن و بدن ، پيراهن حايل باشد ، و مىبايد كه سر هر يك را به چنبرهء گردن ميّت گذارند . و بهتر آن است كه به اين طريقى كه فقها گفتهاند گذاشته شود .
و چون سنّيان گذاشتن جريدتين را بدعت مىدانند ، اگر وقت تقيّه باشد و نتوان
هامش
( 1 ) . ر . ك : وسائل الشيعة 3 : 13 - 14 ، باب 3 من أبواب التكفين ، ح 1 - 6 و 10 .
( 2 ) . وسائل الشيعة 3 : 20 ، باب 7 من أبواب التكفين .
( 3 ) . در بعضى اخبار مسند و غير مسند گذاشتن جريدتين به نحو مشهور ميان فقها رسيده است و خود « طاب ثراه » در « لوامع » نقل فرمودهاند پس عمل به مشهور اولى است . ( احمد )
( 4 ) . وسائل الشيعة 3 : 26 - 28 ، باب 10 و 11 من أبواب التكفين .