تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفه رضويه ( فارسى ) — صفحة 203

مساهمون:

ص٢٠٣
و مكروه است كه غسل دهنده ، ميّت را در ميان پاى خود بگيرد . و نيز مكروه است كه آب غسل را به موضعى كه در آن بول و غايط كنند بريزند . و اگر چاله [ اى ] باشد كه كثافات خانه در آن ريزند ، ريختن آب غسل به آن مانعى ندارد .

فصل چهارم : در كفن كردن ميّت

بدان كه بعد از فارغ شدن از غسل ميّت ، واجب است كه او را كفن كنند . و شبهه‌اى نيست در آن كه قدر واجب از كفن ، سه پارچه است و خلاف ، در تعيين و كيفيّت آن سه پارچه است . مشهور ميان فقها آن است كه : اول آن سه پارچه ، لنگ است كه از ناف تا بعضى از ساق را بپوشاند . و سنّت است كه از سينه تا پاها را بپوشاند . دوم پيراهن كه بر روى لنگ به ميّت پوشانند . سيم سرتاسرى كه جميع بدن را بپوشاند و از سر تا پاى ميّت را فروگيرد ، و آن را لفافه و ازار نيز گويند . و بعضى « 1 » گفته‌اند كه : بايد آن سه پارچه ، يك پيراهن باشد و دو سرتاسرى و لنگ را ذكر نكرده‌اند . و بعضى « 2 » مخيّر ساخته‌اند ميانهء پيراهن و دو سرتاسرى و ميانهء سه سرتاسرى . و اين به حسب دليل اقوى است . ليكن افضل ، يك پيراهن و دو سرتاسرى است ، و لنگ دليلى ندارد . ليكن چون اكثر فتوا داده‌اند ، احوط آن است كه با پيراهن و دو سرتاسرى ، لنگ نيز ضمّ شود . و بنابراين ، پيراهن و دو سرتاسرى واجب خواهد بود و لنگ ، مستحب خواهد بود . و اكثر كه لنگ و پيراهن و يك سرتاسرى را واجب مىدانند ، گفته‌اند كه يك سرتاسرى ديگر مستحب است .
هامش
( 1 ) . مانند : شيخ مفيد در المقنعة : 77 ؛ و شيخ طوسى در النهاية : 31 ؛ المبسوط 1 : 176 ؛ و محقق در المعتبر 1 : 279 . ( 2 ) . المعتبر 1 : 279 .
تحفه رضويه ( فارسى ) — صفحة 203 | ملا محمد مهدي النراقي