تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفه رضويه ( فارسى ) — صفحة 199

مساهمون:

ص١٩٩
ديگرى ميّت را بگرداند . و در اين صورت واجب است كه آب ريزنده نيّت كند ؛ زيرا كه فى الحقيقة غسل دهنده او است و اگر گرداننده تنها نيّت كند ، كافى نيست . بلى ، اگر هر دو نيّت كنند ، گاه است كه بهتر باشد ؛ هر چند نيّت كردن گرداننده لازم نيست . و اگر آب ريزنده چند نفر باشند ، پس هر يك به تنهايى عضوى را بشويند ، بايد هر يك در وقت شستن آن عضو نيّت كنند . و اگر همه آب بر يك عضو ريزند ، بايد همه نيّت كنند .

مسألهء سيزدهم : ترتيب

- به نحوى كه مذكور شد - در ميان سه غسل واجب است ؛ يعنى ابتدا غسل سدر را مىدهند و بعد از آن ، غسل كافور را و بعد از آن ، غسل آب خالص را . و در هر يك از اين سه غسل جايز است كه به طريق ارتماس باشد ، يعنى ميّت را به يك‌دفعه به آب فرو برند و در اين صورت ، ترتيب ساقط مىشود .

مسألهء چهاردهم : در آب سدر و كافور ، مسمّى كافى است و حدى ندارد

؛ يعنى بايد از هر يك اين قدر به آب ريخته شود كه آن آب را آب سدر و كافور بگويند . و بعضى « 1 » گفته‌اند كه : سدر بايد هفت ورق باشد . و بعضى « 2 » يك رطل ، و بعضى « 3 » يك رطل و نيم گفته‌اند كه نزديك به بيست و پنج درم و زياده بوده باشد . و اقوى قول اول است . و گويا اين زيادتىها جهت شستن فرج و ساير اعضا پيش از غسل بوده باشد . و بعضى « 4 » گفته‌اند كه : بايد سدر و كافور را اين قدر داخل آب نكنند كه آب را مضاف كند و آبش نگويند . و اقوى آن است كه « 5 » جايز است و مضاف شدن از سدر و كافور ضرر ندارد . و به هر صورت شبهه‌اى نيست كه مضاف شدن از سدر و كافور شرط نيست و همين كه
هامش
( 1 ) . تذكرة الفقهاء 1 : 352 ، مسألهء 125 ؛ نهاية الإحكام 2 : 223 . ( 2 ) . المقنعة : 74 . ( 3 ) . المهذّب ابن برّاج 1 : 56 . ( 4 ) . روض الجنان 1 : 268 . ( 5 ) . احوط آن است كه سدر و كافور به قدرى باشند كه آب را مضاف نكنند ، بلكه دور نيست كه هرگاه آب ، مضاف شود غسل صحيح نباشد هم چنان كه خود « طاب ثراه » در كتب استدلاليه اختيار فرموده‌اند . ( احمد )