را از باب مقدمه بشويد كه يقين به شستن آن عضو حاصل شود .
و سنّت است كه هر يك از سر و جانب راست و جانب چپ را سه مرتبه بشويد . و هر ظرف آبى را كه مىريزد ، خواه با سبو باشد يا غير آن ، قطع نكند تا به پا برسد . و در هنگام آب ريختن ، به هموارى دست بر پشت و شكم او بمالد كه آب خوب برسد و دست ميّت را از پهلو جدا كند كه آب به زير آن برسد و چنان كند كه آب به زير لنگ و عورت و ران و ساير اعضا خوب برسد و جارى شود .
و چون از غسل آب سدر فارغ شود ، ميّت را بر پشت بخواباند و ظرفها را خوب بشويد كه اثر سدر از آنها زايل شود . و غسّال ، دستهاى خود را تا مرفق بر سبيل استحباب بشويد ، پس قدرى كافور را ريزه كند و داخل آب كند و بر سبيل استحباب ، دست ميّت را نيز تا نصف ذراع بشويد و فرجش را نيز سه مرتبه بشويد و به هموارى دست بر شكم ميّت بكشد . و بهتر آن است كه در وقتى كه دست بر شكم مىكشد ، سر ميّت را بلند كند كه فضلات از طرف دهان بيرون نيايد . پس نيّت غسل به آب كافور كند به اين طريق كه « اين ميّت را غسل مىدهم به آب كافور از جهت آن كه واجب است ، قربة الى اللّه » ، پس او را به طريقى كه در غسل سدر مذكور شد غسل دهد .
و چون از غسل كافور نيز فارغ شود ، ميّت را بر پشت بخواباند و باز بر سبيل استحباب ، دستهاى خود را تا مرفقين بشويد و ظرفها را خوب بشويد كه اثرى از سدر و كافور در آنها نماند . و اگر ظرفى على حده از براى آب خالص مهيا كند ، بهتر است . و احوط آن است كه آب غسل خالص را از حوضى كه آب سدر و كافور در آن ريخته شده برندارند و از آبى بردارند كه مطلقا آب سدر و كافور داخل آن نشده باشد .
پس بر سبيل استحباب ، باز دستهاى ميّت را تا نصف ذراع و فرج او را سه مرتبه به آب خالص بشويند . آنگاه نيّت كند كه « اين ميّت را به آب خالص غسل مىدهم از آن جهت كه واجب است ، قربة الى اللّه » ، پس او را به نحوى كه مذكور شد بشويد . و در اين غسل دست بر شكم ماليدن مستحب نيست .
مسألهء دوازدهم : سنّت است كه دو نفر ميّت را غسل دهند
: يكى آب بريزد و