فصل سيم بر حايض چند امر حرام است
:
اول : آن چه مشروط به طهارت باشد
، مانند نماز و طواف و دست ماليدن به نوشتهء قرآن . و همچنين حرام است بر او روزه گرفتن .
دوم : داخل شدن در مسجد الحرام يا مسجد حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله
و مكث كردن در ساير مساجد و چيزى گذاشتن در آنها ، اما چيزى برداشتن از آنها حرام نيست .
سيم : خواندن سورههاى سجدهء واجب .
و بر فرضى كه بخواند ، سجده كردن بر او واجب است بنابر اقوى . و همچنين واجب است سجده اگر ديگرى سورهء سجدهء واجب را بخواند و او استماع كند ، يعنى به قصد ، گوش دهد به آن . و اگر بدون قصد آن را بشنود ، در وجوب سجده خلاف است ، و اظهر وجوب است . و اين خلاف ، مخصوص حايض نيست ، بلكه در غير او نيز جارى است .
چهارم : مجامعت كردن با او در قبل
، يعنى در طرف پيش . و اين حرمت ثابت است از براى آن زن و از براى شوهر او يا آقاى او ، هرگاه آن زن كنيز باشد . و ظاهر آن است كه مطلق دخول حرام باشد ؛ اگر چه كمتر از ختنهگاه داخل شود و اگر چه داخل شدن كمتر [ و ] بدون انزال ، موجب غسل نيست . و اگر مرد يا زن ، جاهل به حيض باشد ، يعنى ندانسته باشد كه حيض به هم رسيده يا پيشتر دانسته ، امّا فراموش كرده ، بر او چيزى نيست . و ظاهر آن است كه بر هر يك كه جاهل به مسأله باشد ؛ يعنى ندانسته باشد كه جماع كردن در حيض حرام است ، چيزى نباشد . و اگر در اثناى جماع ، حيض معلوم شود ، واجب است كه فى الفور ترك شود .
و اگر زن ، اخبار به حيض كند ، واجب است بر مرد كه قبول كند و مرتكب جماع نشود ، به شرطى كه علم به كذب او نداشته باشد . و هر كه در حيض جماع كند ، فاسق