مسألهء ششم : در جميع غسلهاى واجب و سنّت ، جايز است كه بر طريق ارتماس باشد
و جايز بودن ارتماس ، تخصيص به غسل جنابت ندارد .
مسألهء هفتم : كسى كه روزهء واجب داشته باشد
يا محرم باشد ، سر به آب فرو بردن بر او حرام است . پس اگر عمدا غسل ارتماسى كند ، غسل او باطل است و اگر بر سبيل سهو و فراموشى غسل ارتماسى كند ، غسل او صحيح است . و اگر روزهء سنّتى داشته باشد ، جايز است كه غسل ارتماسى كند . و اگر كسى روزهء واجب داشته باشد [ و ] بدون نيّت غسل سهوا به آب فرو رود و در زير آب به خاطرش آيد كه روزهء واجبى دارد و خواهد در آن وقت غسل ارتماسى كند ، جايز است كه در حين ارادهء بيرون آمدن ، نيّت غسل كند و از آب بيرون آيد ، و تخليلى كه لازم است [ را ] در اثناى بيرون آمدن به عمل آورد .
مسألهء هشتم : اگر در اثناى غسل ، حدث اصغر ، يعنى بول يا باد صادر شود
، اصح آن است كه غسل را تمام مىكند و بعد وضو مىسازد . و بعضى « 1 » اعادهء غسل را لازم دانستهاند . و بعضى « 2 » گفتهاند كه : غسل را تمام مىكند و احتياج به وضو ساختن نيست .
و اقوى اول است .
و در حكم مذكور ، فرق نيست ميان غسل ترتيبى و ميان غسل ارتماسى . و صادر شدن حدث اصغر در اثناى غسل ارتماسى به اين نحو متصور مىشود كه بعد از نيّت و پيش از تمام كردن غسل ، حدث صادر شود .
و همچنين در حكم مذكور ، فرقى نيست ميان غسل جنابت و ساير غسلهاى واجب و سنّت . بلى ، در ساير غسلها اگر چه در اثنا حدثى هم سر نزند ، وضو ساختن پيش از غسل يا بعد از غسل از براى عبادتى كه مشروط به وضو است لازم است .
مسألهء نهم : اگر كسى بعد از غسل ، رطوبتى ببيند كه از مخرج بول بيرون آيد
، پس اگر معلوم باشد كه آن ، منى است يا بول ، بايد به حكم آن عمل كند . و اگر مشتبه باشد ، پس اگر بعد از انزال و پيش از غسل بول كرده و استبرا به جا آورده باشد ، چيزى بر او
هامش
( 1 ) . من لا يحضره الفقيه 1 : 96 ؛ الهداية : 96 ؛ النهاية : 22 ؛ المبسوط 1 : 29 - 30 .
( 2 ) . جواهر الفقه : 12 ، مسألهء 22 ؛ السرائر 1 : 119 .