تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفه رضويه ( فارسى ) — صفحة 154

مساهمون:

ص١٥٤
نكرده ، غسل جنابت يا غير جنابت از غسل‌هاى واجب يا از غسل‌هاى سنّت باشد . و بنابراين اگر كسى غسل جنابت را فراموش كند ، اما در وقتى كه جنب شده غسل حيض يا غسل مس ميّت يا غسل جمعه به عمل آورد ، اين غسل از جنابت كافى نخواهد بود ، و احوط و اولى آن است كه در وقت متذكر شدن ، غسل جنابت بكند و عباداتى [ را ] كه از وقت جنابت تا آن وقت به جا آورده قضا كند . و مخفى نماند كه اگر غسل جنابت با بعضى غسل‌هاى ديگر جمع شوند و به يك غسل اكتفا شود ، بنابر واجب نبودن وضو در جميع غسل‌ها ، احتياجى به وضو نيست . و بنابر قول مشهور كه در غير غسل جنابت از غسل‌ها وضو واجب است ، اگر در نيّت آن يك غسلى كه كرده قصد همهء غسل‌ها را كرده باشد يا قصد جنابت را كرده باشد ، ظاهر آن است كه وضو لازم نباشد . و اگر قصد غسلى ديگر از غسل‌هاى واجب كرده باشد و آن غسل ، از جنابت مجزى باشد ، احوط آن است كه وضو بسازد .

فصل پنجم در غسل جنابت ، چند امر سنّت است

:

اول : آن كه هرگاه جنابت از انزال حاصل شده باشد

، پيش از غسل بول كند تا بقيهء منى با بول بيرون آيد ، و اگر بول ممكن نباشد ، استبرا كند ؛ به طريقى كه در آداب خلوت مذكور شد .

دوم : آن كه چون دست در آب گذارد

، بگويد : « بسم اللّه و باللّه اللهمّ اجعلني من التوّابين و اجعلني من المتطهّرين » « 1 » .

سيم : آن كه پيش از غسل

، هر دو دست را تا مرفق سه مرتبه بشويد .

چهارم : سه نوبت مضمضه كند

و سه نوبت استنشاق كند .

پنجم : آن كه دست بر بدن مالد

.
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة 2 : 254 ، باب 37 من أبواب الجنابة ، ح 2 .