و مباح بودن نماز از براى آن كه واجب است ، قربة الى اللّه . اما اگر پيش از وقت فريضه باشد و بر ذمّهء او نماز قضا واجب نباشد ، بايد قصد وجوب نكند - هم چنان كه سابقا مذكور شد - و بايد كه بر حكم نيّت باقى باشد تا از غسل فارغ شود ؛ يعنى نيّت منافى نكند ، مثل قصد ريا و خنك شدن يا چرك از بدن پاك كردن و امثال اينها . و اگر يكى از اينها را قصد كند ، غسل او باطل است . و همچنين اگر قصد بطلان غسل كند يا قصد فعلى كند كه مبطل غسل باشد چون حدث اكبر ، غسل او باطل است . اما اگر قصد حدث اصغر كند ، يعنى قصد كند كه بول كند يا اخراج باد كند ، غسل او باطل نمىشود ، بنابر اصح . و اگر در وقت شستن عضوى ، نيّت منافى كند و بعد از شستن آن ، عود به نيّت كند ، هرگاه همان عضو را بشويد با اعضاى لاحقه ، غسل او صحيح است و احتياج نيست به شستن اعضايى كه پيش از نيّت منافى شسته بود . و واجب است كه نيّت ، مقارن شستن جزء اول بدن باشد . پس اگر غسل ترتيبى كند ، نيّت را مقارن شستن جزئى از سر يا جزئى از گردن كند و اگر غسل ارتماسى كند ، نيّت را مقارن سازد با هر جزئى از اجزاى بدن كه ابتدا داخل آب مىشود .
هشتم : شستن سر و گردن است .
و هر يك از سر و گردن را مقدّم داشتن بر ديگرى جايز است .
نهم : شستن جانب راست
.
دهم : شستن جانب چپ .
و در اجزاى هر يك از جانب راست و چپ ترتيبى نيست ؛ يعنى جايز است كه از بالا بشويد تا پايين و جايز است كه از پايين بشويد تا بالا . و در ناف و عورتين ، مخيّر است كه با جانب راست بشويد يا با جانب چپ . و مىتواند نصف را با جانب راست بشويد و نصف را با جانب چپ .
يازدهم : ترتيب است
، به نحوى كه مذكور شد ؛ يعنى اول سر و گردن را بشويد ، بعد از آن جانب راست را و بعد از آن جانب چپ را . پس اگر شستن يكى از دو جانب را بر شستن سر و گردن مقدّم دارد يا شستن جانب چپ را بر شستن جانب راست مقدّم دارد ، غسل او باطل است . پس اگر جانب راست را بر سر و گردن مقدّم داشته