قضا كند و نمازهاى پيشتر از اين [ را ] لازم نيست كه قضا كند .
مسألهء چهارم : هرگاه در نزد غلبهء شهوت
، به سبب جماع يا غير آن ، احساس به حركت منى كند و خود را نگاه دارد كه منى بيرون نيايد ، غسل بر او واجب نمىشود . و اگر بعد از آن منى بيرون آيد ، غسل واجب مىشود ؛ خواه با آن شهوت و لذت باشد و خواه نباشد و خواه پيشتر غسل كرده باشد يا نه . و اگر قدرى منى بيرون آيد ( و غسل كند و بعد از غسل ، قدرى ديگر بيرون آيد ، ) « 1 » واجب است كه نوبت دوم غسل كند .
مسألهء پنجم : اگر كسى در خواب ببيند كه محتلم شد
و چون بيدار شود اثرى از منى در بدن يا جامهء خود نبيند ، غسل بر او واجب نيست . و اگر بعد از حركت يا راه رفتن ، منى بيرون آيد ، غسل بر او واجب مىشود . بلى ، اگر ترى بيرون آيد كه يقين نباشد كه منى است و محتمل باشد كه رطوبتى ديگر باشد ، چون مذى و بول و امثال آن ، غسل واجب نمىشود .
مسألهء ششم : در واجب شدن غسل به بيرون آمدن منى ، فرقى ميان مرد و زن نيست .
پس اگر از زن ، منى بيرون آيد ، غسل بر او واجب است ؛ خواه به جماع باشد يا به تفخيذ و ملاعبه باشد يا به خواب ديدن باشد ؛ به شرطى كه يقين باشد كه آن منى است و از زن است . پس اگر رطوبتى باشد كه مشتبه باشد كه منى است يا نه ، غسل واجب نيست .
و همچنين اگر منى مرد از فرج زن بيرون آيد ، به اين جهت غسل بر او واجب نمىشود ، بلكه اگر منى [ اى ] بيرون آيد كه مشتبه باشد كه منى مرد است يا زن ، باز غسل بر او واجب نيست .
مسألهء هفتم : هرگاه غير بالغ ، دخل « 2 » به بالغ كند
به نحوى كه ختنهگاه پنهان شود يا بالغ ، دخل « 3 » به غير بالغ كند به نحو مذكور ، بدون انزال ، شكى نيست كه در هر دو صورت بر بالغ ، غسل واجب است .
هامش
( 1 ) . در نسخهء « الف » موجود نيست .
و 3 . مراد ، دخول است .