تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفه رضويه ( فارسى ) — صفحة 141

مساهمون:

ص١٤١
و اگر كسى غسل ناقص كرده باشد به جهت ضرورت جبيره يا تقيّه يا غسل دادن ديگرى او را سنّت است كه بعد از زوال ضرورت ، نوبت ديگر غسل كند . و از جملهء غسل‌هاى مستحب ، غسل كردن است جهت اداى نماز خسوف و كسوف هرگاه تمام قرص آفتاب يا ماه گرفته باشد ، و جهت قضاى نماز خسوف و كسوف هرگاه عمدا آن را ترك كرده باشد ؛ خواه تمام قرص گرفته باشد يا نه . و اگر شخصى را بر حلق كشيده باشند و كسى بعد از سه روز به قصد ديدن او برود و او را ببيند ، سنّت است كه غسل كند .

مقصد دوم در بيان غسل جنابت و احكام آن

و در آن چند فصل است :

فصل اول بدان كه غسل جنابت واجب مىشود

از جهت نماز واجب و طواف واجب و دست ماليدن به خط قرآن اگر واجب شده باشد به نذر و مانند آن ، و از جهت داخل شدن مسجد الحرام يا مسجد الرسول صلّى اللّه عليه و آله و درنگ كردن در باقى مساجد و قرائت سوره‌هاى سجده اگر دخول و مكث و قرائت ، واجب باشد . و همچنين واجب مىشود از براى روزهء واجب هرگاه به طلوع صبح اين قدر از وقت باقى مانده باشد كه غسل كند . و وجوب غسل ، از براى امور مذكوره است و بنفسه واجب نيست چون وضو . پس كسى كه نماز قضا يا واجبى ديگر كه طهارت شرط آن باشد در ذمّهء او نباشد ، اگر پيش از دخول وقت نماز غسل كند ، بايد نيّت وجوب نكند ، بلكه نيّت سنّت يا نيّت قربت تنها كند .