و همچنين است حكم اگر غايط پىدرپى بيايد و اگر چه بول پىدرپى نيايد ؛ بلكه در اثناى نماز بعضى اوقات بايستد و بعضى اوقات بيايد ، و اگر هيچ يك پىدرپى نيايد ؛ بلكه در اثناى نماز مثلا هر يك ، دو مرتبه يا سه مرتبه بيايد ، در اين صورت اولى و احوط آن است كه هر نمازى را دو نوبت به جا آورد ، و در يكى به يك وضو اكتفا كند و در ديگرى در هر وقت كه حدثى در اثنا عارض شود ، وضو را اعاده كند و از جايى كه واگذاشته است بنا گذارد .
مسألهء پنجم : اگر عضوى از كسى شكسته باشد
يا زخم شده باشد و بر آن جبيره باشد ، يعنى آن را به چوب و كرباس يا به كرباس تنها و مانند آن بسته باشند يا جرم دوايى بر آن ماليده باشند كه بر آن چسبيده باشد ، پس آن جبيره يا در موضع شستن است يا در موضع مسح ؛ پس اگر در موضع شستن باشد ، هرگاه ممكن باشد كه آن را بردارند و موضع را بشويند بدون آن كه ضررى برسد اگر چه به آب گرم باشد و قدرت بر آن داشته باشد يا ممكن باشد كه آب را بر آن مكرر بريزند ، به نحوى كه زير آن شسته شود ، واجب است كه چنان كنند . و در صورتى كه هر دو قسم ممكن باشد ، مخيّر است كه هر يك را كه خواهد به عمل آورد و متعين نيست كه اول را به عمل آورد و اگر آن ممكن نباشد ، دوم را به عمل آورد ؛ هم چنان كه بعضى « 1 » گمان كردهاند . و همچنين اگر ممكن باشد كه آن عضو شكسته يا مجروح كه جبيره بر آن است [ را ] در ميان آب گذارد ، به نحوى كه آب به زير جبيره برسد ، واجب است كه چنان كند .
و در صورت آب رسانيدن شرط است كه زير جبيره كه محل شستن است ، پاك باشد يا به رسانيدن آب ، پاك شود و بعد از آن ، آب به جهت وضو به آن برساند . و هرگاه نجس باشد و پاك ساختن آن به رسانيدن آب ( ممكن نباشد ، رسانيدن آب ) « 2 » به آن فايده ندارد ؛ بلكه در اين صورت لازم است كه روى جبيره را مسح كند . و اگر
هامش
( 1 ) . ر . ك : مدارك الأحكام 1 : 237 .
( 2 ) . در نسخهء « الف » موجود نيست .